تعیین اثر ژل اکسی پلکس در کاهش درد و علایم مربوط پس از دیسککتومی یک سطحی دو طرفه کمری

تعیین اثر ژل اکسی پلکس در کاهش درد و علایم مربوط پس از دیسککتومی یک سطحی دو طرفه کمری

طراحی مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی است. روش تصادفی سازی از نوع بلوک بندی شده است. حجم نمونه برای هر گروه مطالعه 30 نفر می باشد.

در این تحقیق تمام بیماران مراجعه کننده به بیمارستان حضرت رسول که کاندید عمل جراحی دیسککتومی دو طرفه کمری در یک سطح هستند به مطالعه وارد خواهند شد. بیماران بر اساس بلوکهای 6 تایی بطور تصادفی به دوگروه تقسیم خواهند شد. در مجموع 60 بیمار بررسی خواهد شد. بیماران و تحلیل کننده اطلاعات کور خواهند بود.

تمامی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رسول اکرم که دچار فتق دیسک کمری هستند، به مطالعه وارد خواهند شد. شرایط ورود: بیمارانی که بر اساس علایم بالینی و تصویر برداری کاندید عمل جراحی دیسککتومی دو طرفه کمری در یک سطح خواهند شد، بیماران بالای 18 سال. شرایط عدم ورود: بیماران بالای 70 سال، بیماران دریافت کننده کورتون طی 4 هفته قبل عمل، بیماران با تنگی سوراخ بین مهره ای

در گروه مداخله بیماران که در حین دیسککتومی برای یک مرتبه، 3 سی سی ژل اکسی پلکس جهت پوشش محل عمل دریافت خواهند کرد و در گروه کنترل بیماران که در حین دیسککتومی جهت پوشش محل عمل ژل دریافت نخواهند کرد.

درد ناحیه پایین کمر، درد ارجاعی از کمر به اندام تحتانی، نمره درگیری به خاطر بیماری و کاهش عملکرد

بیماران بطور تصادفی به دوگروه تقسیم خواهند شد. به منظور تصادفی سازی از روش تصادفی سازی بلوکی استفاده خواهد شد. بدین منظور بلوکهای 6 تایی تشکیل خواهد شد و در هر بلوک 3 نفر در گروه مداخله و 3 نفر در گروه کنترل قرار خواهند گرفت. در مجموع 10 بلوک برای رسیدن به حجم نمونه مورد در نظر گرفته خواهد شد.

اطلاعات توسط فردی که از گروههای مطالعه خبر ندارد آنالیز خواهد شد. بیماران و جراح نیز از نوع درمان بی خبر خواهند بود.