اثر انوکساپارین بر سطح سرمی آنتی فاکتور 10 فعال در بیماران مبتلا به سکته قلبی با سندرم کرونری حاد: کارآزمایی بالینی قبل و بعد

تعيين اثر انوکساپارین بر سطح سرمی آنتی فاکتور 10 فعال در بیماران سکته قلبی با سندرم کرونری حاد.

زمایی بالینی قبل و بعد.

بیماران مبتلا به سکته قلبی با سندرم کرونری حاد که در طول مطالعه به بیمارستان قلب فرشچیان مراجعه نمایند در صورت واجد شرایط بودن وارد مطالعه خواهند شد.

شرایط ورود: سن 18 تا 90 سال؛ سکته قلبی با سندرم کرونری حاد. شرایط خروج: پلاکت پایین؛ ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین؛ فشار خون شدید کنترل نشده؛ اندوکاردیت باکتریایی؛ سکته مغزی هموراژیک؛ زخم معده یا دئودنوم؛ نارسایی شدید کلیه؛ رتینوپاتی دیابتی؛ اختلالات انعقادی.

گروه مداخله: انوکساپارین یک میلی گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت زیر جلدی هر 12 ساعت در افراد بالای 75 سال یا با کلیرانس کراتینین کلیوی کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه. در افراد افراد زیر 75 سال یا با کلیرانس کراتینین کلیوی بالای 30 میلی لیتر در دقیقه علاوه بر دوز فوق 30 میلی گرم انوکساپارین به صورت تک دوز وریدی تزریق می شود. گروه کنترل: نسبت به قبل از مداخله.

پیامد اولیه: اندازه گیری سطح انتی فاکتور 10 فعال قبل از مداخله و 12 ساعت بعد از مداخله به روش آزمایشگاهی.