تغییرات غلظت L-Plastin در مایع شیار لثه و بزاق در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن متعاقب درمان پریودنتال

هدف از مطالعه حاضر بررسی تغییرات غلظت L-Plastin در مایع شیار لثه و بزاق در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن متعاقب درمان پریودنتال می باشد. جمعیت مورد مطالعه شامل 20 نفر در گروه کنترل و 20 نفر در گروه بیمار می باشد. از افرادی که تمایل به شرکت در مطالعه داشته باشند، رضایت نامه گرفته می شود،پارامترهای کلینیکی و رادیوگرافیکی ارزیابی خواهد شد. نمونه گیری از مایع شیار لثه و بزاق در حالت پایه صورت می گیرد.جمع آوری مایع شیار لثه توسط periopaper collection strip صورت می گیرد. در بیماران مبتلا به chronic periodontitis ، مایع شیار لثه از ناحیه مزیوباکال دندانی که عمق پروب آن بیشتر یا مساوی ۵ میلی متر باشد، جمع آوری می شود. درگروه سالم نمونه های مایع شیار لثه از ناحیه مزیوباکال دندان با عمق پروبینگ تا ۳ میلی متر بدون BOP جمع آوری می شود. برای جمع آوری بزاق از بیماران خواسته می شود به مدت یک ساعت قبل از نمونه برداری از خوردن ، آشامیدن و مسواک زدن خودداری کنند و بعد از شستشوی دهان با آب شیر از بیماران خواسته می شود بزاق خود را به مدت ۵ دقیقه در تیوب های ۵۰ میلی لیتر تخلیه می نماید. نمونه ها تا زمان انجام آنالیز در دمای منفی ۸۰ درجه نگهداری می شود. بعد از پایان نمونه برداری به بیماران آموزش بهداشت داده می شود، درمان های فاز اول که شامل scaling & root planing می باشد برای بیماران گروه پریودنتیت انجام می شود. ارزیابی مجدد بعد از ۴ هفته در بیماران مبتلا به پریودنتیت انجام می شود پارامترهای کلینیکی ثبت می شود و نمونه برداری مجدد از بزاق و مایع شیار لثه صورت می گیرد. ۴ هفته پس از تکمیل جراحی پریودنتال در نواحی که نیازمند در مان جراحی می باشد مجددا پارامترهای کلینیکال ثبت می شود و نمونه برداری سوم از بزاق و مایع شیار لثه انجام می شود. آنالیز نمونه ها ی مایع شیار لثه و بزاق توسط روش enzyme-linked immunosorbent assay انجام می شود.

خصوصی و در صورت موافقت دانشکده بخشی از هزینه ها پرداخت می شود.