مقایسه اثر بخشی ترکیب تحریکات حسی حرکتی دهانی،مکیدن غیرتغذیه ای و حمایت دهانی با مکیدن غیرتغذیه ای بر عملکرد تغذیه ای نوزادان نارس

تعیین تاثیر ترکیب تحریکات حسی حرکتی دهانی،مکیدن غیرتغذیه ای و حمایت دهانی در مقایسه با مکیدن غیر تغذیه ای بر عملکرد تغذیه ای نوزادان نارس.

در این مطالعه ۴۴ نوزاد نارس و دارای شرایط ورود به مطالعه که به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران مراجعه کردند، انتخاب می شوند. شرکت کنندگان بطور تصادفی به گروه های مداخله و کنترل تقسیم می شوند.

نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان، در دو گروه مداخله ای متفاوت به مدت 14 روز متوالی تحت درمان قرار می گیرند. این پژوهش دارای ۷ مرحله ارزیابی است: قبل از درمان، روز هفتم، روز چهاردهم، روز هفدهم، روز بیستم، روز بیست و سوم، مرحله نهایی ارزیابی: روزی که نوزاد به تغذیه دهانی مستقل رسیده باشد. ارزیابی با استفاده از "شاخص ارزیابی آمادگی دهانی نوزادان نارس" انجام می شود. هر دو روش درمان توسط محقق اجرا شده و تمام مراحل ارزیابی توسط فردی به غیر از محقق انجام می شود که نسبت به درمان های ارائه شده کور است.

معیار ورود: - نوزاد با سن جنینی اصلاح شده کمتر از ۳۶ هفته - نوزاد توانایی تغذیه از راه دهانی را نداشته باشد. معیار خروج: - نوزاد اختلالات تنفسی، قلبی عروقی، گوارشی و مشکلات نورولوژیکی یا سندرم های مادرزادی داشته باشد.

نوزادان در گروه درمان ترکیبی در روز یک مرتبه تحریکات حسی حرکتی دهانی به مدت 12 دقیقه و 3 دقیقه مکیدن غیرتغذیه ای با پستانک تحریک می شوند و دو مرتبه در روز با روش حمایت دهانی با شیشه شیر دریافت می کنند. نوزادان در گروه مکیدن غیرتغذیه ای در روز 7-8 مرتبه به مدت 5 دقیقه با پستانک تحریک می شوند.

نمره شاخص ارزیابی آمادگی تغذیه دهانی نوزادان نارس؛ وزن گیری نوزاد؛ حجم شیر مصرف شده در روز؛ طول مدت زمان رسیدن به تغذیه دهانی کامل؛ مدت زمان بستری نوزاد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران

هر نوزاد نارس دارای شرایط ورود به روش نمونه گیری تصادفی سازی ساده وارد گروه بندی مطالعه خواهد شد. در مرحله دوم تخصیص نمونه ها بوسیله جدول اعداد تصادفی انجام خواهد شد.

در مطالعه حاضر، هر دو روش درمانی توسط محقق اجرا می شود و همه مراحل ارزیابی توسط فردی غیر محقق، که نسبت به مداخلات درمانی کور است.