بررسی اثربخشی محیط مشتقی سلول های بنیادی مزانشیمی (MSCs-CM) در بیان ژن های مربوط به آپوپتوزی و استرس در نازایی زنان و بهبود بلوغ و توانایی تکاملی تخمک های نابالغ انسانی پس از فعال سازی مصنوعی

هدف: بررسی اثر بخشی محیط مشتقی سلول های بنیادی مزانشیمی (MSCs-CM) بر بیان ژن های آپوپتوزی و استرس در نازایی زنان و بلوغ و پتانسیل رشد تخمک های نابالغ انسانی پس از فعال سازی مصنوعی طراحی مطالعه: کارآزمايی بالينی تجربی تصادفی. معیارهای ورود: سن کمتر از 35 سال. معیارهای خروج: اندومتریوز؛ سندرم تخمدان پلی کیستیک؛ کروموزوم غیر طبیعی پاسخ کم تخمدان؛ عدم تخمک گذاری به صورت مزمن و کمتر از 5 اووسیت در بازیابی. روش کار: 200 ژرمینال وزیکول از 100 بیمارتحت دوره درمانی ICSI (Intracytoplasmic sperm injection) به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم می شوند. درگروه مداخله یک: 50 ژرمینال وزیکول در محیط α-minimal essential medium (α-MEM) وسپس به صورت تصادفی در گروه تازه (fIVM)قرار داده می شوند. گروه مداخله دو: 50 ژرمینال وزیکول در محیط α-minimal essential medium (α-MEM) وسپس به صورت تصادفی در گروه انجماد (vIVM) شیشه ایی قرار داده می شوند. گروه کنترل یک: 50 ژرمینال وزیکول در محیط MSCs-CM بند ناف انسانی وسپس به صورت تصادفی در گروه تازه (fIVM)قرار داده می شوند. گروه کنترل دو: 50 ژرمینال وزیکول در محیط MSCs-CM بند ناف انسانی وسپس به صورت تصادفی در گروه انجماد (vIVM) شیشه ایی قرار داده می شوند. در هر چهار گروه بیان ژنهای BCL2، BAX، SOD و HSP70 بعد از بلوغ تخمک توسط دستگاه Quantitative RT-PCR در گروه IVM مورد ارزیابی قرار می گیرد و بلوغ تخمک ها با گروه کنترل تازه و انجماد شده به روش شیشه ایی توسط میکروسکوپ استریو مقایسه می شود.و توان تکاملی بعد از فعال سازی مصنوعی توسط Ionomycin 24 و 48 ساعت بعد از قرار گرفتن در محیط در 4 گروه مورد ارزيابی قرار می گیرد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان