اثرات آنی الکترومیوگرافیکی، بیومکانیکی و بالینی سوزن زدن خشک بر اسپاستیسیته ی عضلات همسترینگ افراد مبتلا به ام اس با پیگیری یک هفته ای

هدف مطالعه: بررسی اثرات آنی الکترومیوگرافیکی، بیومکانیکی و بالینی DN، بر اسپاستیسیته ی عضلات همسترینگ افراد مبتلا به ام اس در یک پژوهش بالینی کنترل شده طراحي انجام مطالعه: کارآزمایی بالینی کنترل شده، تصادفی و یک سویه کور جمعيت مورد مطالعه: افراد مبتلا به ام اس مراجعه کننده به کلینیک فيزيوتراپي انجمن ام اس ایران که در اندام تحتانی اسپاستیسیته داشته باشند. معيارهاي اصلي ورود: بیمارانی که داروهای گروه اینترفرون مصرف می کنند/عدم ابتلا به سایر بیماری های نورولوژیک/توانایی راه رفتن با یا بدون وسیله ی کمکی/شدت اسپاستیسته در اندام های تحتانی نمره 1 و بیشتر/عدم وجود هرگونه کانترا اندیکاسیون برای DN . معيارهاي اصلي خروج : بروز حمله جدید/ مصرف داروهای ضد اسپاستیسیته حجم نمونه: هر گروه 24 نفر و جمعا 48 نفر مداخله مورد مطالعه: استفاده از سوزن خشک زمان مداخله: یک دقیقه DN برای هر بخش معیارهای پیامد اولیه شامل: 1- بررسی اسپاستیسیتی عضله ی همسترینگ با استفاده از مقیاس MMAS 2- بررسی فعالیت الکتریکی عضلات همسترینگ و کوادری سپس با استفاده از پارامترهای sEMG معیارهای پیامد ثانویه شامل: 1- بررسی تغییرات بیومکانیکی با اندازه گیری stiffness عضلات همسترینگ 2- بررسی عملکرد حرکتی بیمار با استفاده از تست Timed Up and Go ارزیابی ها توسط تراپیستس انجام خواهد شد که نسبت به قرار گرفتن بیمار در گروه مراخله یا کنترل کور است.

معاونت پژوهشی دانشکده توان بخشی علوم پزشکی تهران