بررسی اثر اعمال نيروی ارتودنسی بر تغييرات طول ريشه در دندانهای نابالغ

تعيين ارتباط بین حرکت ارتودنسی دندان و تکامل ریشه

در این مطالعه 32 بیمار کاندید درمان ارتودنسی ثابت با معیارهای ورود انتخاب می شوند. دندان های پرمولر دوم سمت راست و چپ فک پایین به صورت تصادفی به وسیله جدول اعداد تصادفی در گروه های مورد و شاهد وارد می شود.

مطالعه در بیماران مراجعه کننده به یک کلینیک تخصصی دندان پزشکی واقع در مرکز شهر تهران و یک مطب خصوصی در تهران انجام می گیرد.در ابتدا یک رادیوگرافی اولیه پری اپیکال از پرمولر دوم هر دو سمت فک پایین تهیه می شود و دندان پرمولر دوم به صورت تصادفی در یک سمت (سمت مورد) براکت گذاری می شود و پرمولر دوم در سمت دیگر (کنترل) براکت گذاری نمی شود. 9 ماه بعد از آغاز درمان دندان سمت مقابل (کنترل) براکت گذاری می شود که در این حالت پرمولر هر دو سمت فک پایین دارای براکت است و سپس رادیوگرافی پری اپیکال از دندان های پرمولر دوم در هر دو سمت فک پایین تهیه می شود. با مقایسه عکس رادیوگرافی اول و دوم دندان های پرمولر هر دو سمت، میزان تغییرات طول ریشه پرمولر مورد و پرمولر شاهد بررسی می شود. مطالعه بصورت split mouth به مدت 9 ماه انجام می شود. مطالعه به دلیل آنکه بیماران و افراد اندازه گیری کننده پیامد نمی دانند که در کدام سمت نیرو وارد شده است، دو سوکور تلقی می شود.

شرایط ورود به مطالعه شامل وجود دندان پرمولر دوم منديبل با ريشه ناكامل در دو سمت فک پایین، نياز به درمان ارتودنسي ثابت و دارای مال اكلوژن كلاس I، کرادینگ در ناحيه قدامی و کرادینگ خفيف در ناحيه خلفی و عدم وجود پوسیدگی و انومالی های شکل تاج و ریشه قبل از درمان می باشند. شرایط خروج از مطالعه شامل ریشه های دارای دایلسریشن و همچنین دندان های دارای آنومالی تکاملی می باشند.

مداخله از طریق اعمال نیروی ارتودنسی ثابت توسط سيستم براكتی Roth با اسلات 0.22 بر روی یکی از پرمولر های دوم انجام می شود. پرمولر دوم دیگر، دندان شاهد است که تحت نیرو قرار نمی گیرد.

تشکیل یا تحلیل ریشه دندان در اثر نیروی ارتودنسی

مركز تحقيقات ناهنجاري هاي دنداني فكي دندان پزشکی شهید بهشتی تهران

روش تصادفی سازی: تصادفی سازی ساده ابزار تصادفی سازی: جدول اعداد تصادفی اختصاص تصادفی به پرمولر های دوم سمت راست و چپ برای تعیین دندان به عنوان مورد و شاهد

شرکت کننده از آنجا که نمی داند به پرمولر دوم کدام سمت نیرو وارد می شود کور تلقی می شود. محقق و فرد اندازه گیری کننده نمی داند پرمولر دوم کدام سمت نیرو بوده است چون عکس پری اپیکال قبل از درمان بدون وجود براکت است و قبل از تهیه عکس پری اپیکال پرمولر دوم دو سمت فک پایین در 8 ماه بعد، دندان شاهد براکت گذاری می شود و سپس عکس تهیه می شود. بنابراین در هیچ کدام از رادیوگرافی ها مشخص نیست که کدام سمت نیرو بوده است. به عبارت دیگر معلوم نیست که کدام دندان در گروه مورد یا شاهد قرار دارد.