بررسی اثر مهار کننده انتخابی سیکلواکسیژناز-2 ومهار کننده غیر انتخابی سیکلو اکسیژناز در بیماران با بزرگی خوشخیم پروستات که بر روی دارو ها آلفا بلاکر هستند و ارتباط آن با میزان PV, PVR, PSA, LUTS

حال ما در این مطالعه می خواهیم به بررسی و مقایسه اثرگذاری دو داروی سلکوکسیب و ناپروکسن بر روی میزان تغییرات علایم ادراری تحتانی، آنتی ژن اختصاصی پروستات، حجم پروستات و حجم باقی مانده ادراری در بیماران مبتلا به بزرگی پروستات متوسط تا شدید را بررسی کنیم. این متغیر ها در ابتدای مطالعه و 3 ماه بعد از شروع مداخله بررسی می شوند. برای بررسی اثر گذاری سلکوکسیب و ناپروکسن، سه گروه 20 نفره مورد بررسی قرار میگیرند. به 20 نفر از بیماران 200 میلی گرم سلکوکسیب روزانه به علاوه 400 ماکرو گرم تامسولوسین روزانه و 20 نفر دیگر 500 میلی گرم ناپروکسن روزانه به علاوه 400 ماکرو گرم تامسولوسین روزانه داده می شود و 20نفر دیگر به عنوان گروه کنترل، فقط 400 میلی گرم تامسولوسین روزانه را دریافت می کنند. همچنین به هر سه گروه جهت پیشگیری از ایجاد ناراحتی های گوارشی و یکسان سازسی گروه ها 20میلی گرم امپرازول روزانه داده می شود. در این مطالعه مردان بالای 50 سالی که دارای بزرگی خوشخیم پروستات متوسط تا شدید با امتیاز علائم بین المللی پروستات بزرگتر از ۸ و شرایطی مطابق با مشخصات پژوهش داشته باشند، می توانند وارد مطالعه شوند.

محقق