کارازمایی بالینی مقایسه گاستروفیکس و دارونما (شیر خشک فاقد لاکتوز) بر طول مدت اسهال در کودکان مبتلا به گاستروآنتریت حاد

(1) اهداف: بررسی اثربخشی گاستروفیکس بر طول مدت بستری کودکان مبتلا به گاستروانتریت حاد می-باشد. (2) طراحی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی کنترل شده دو سو کور است. (3) نحوه انجام: این مطالعه در بیمارستان شهید باهنر کرج انجام خواهد شد. بیماران واجد شرایط بطور تصادفی یکی از درمان های، گاستروفیکس یا پلاسبو را دریافت خواهند کرد. (4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و عدم ورود اصلی: این کارآزمایی بالینی بر روی 150 بیمار سنین 6 تا 60 ماهه مبتلا گاستروآنتریت حاد انجام خواهد شد. (5) مداخلات: بطور تصادفی 150 بیمار مبتلا به گاستروآنتریت حاد در دو گروه قرار خواهند گرفت و یکی از مداخلات زیر را دریافت کردند: 75 بیمار، گاستروفیکس دریافت خواهند کرد (روزانه 9 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، در دو تا چهار دوز تقسیم شده) و 75 بیمار دیگر در گروه کنترل، شیر خشک بدون لاکتوز را به عنوان پلاسبو دریافت خواهند نمود (روزانه 9 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، در دو تا چهار دوز تقسیم شده). همه بیماران در طول مدت مطالعه، درمان های استاندارد و مراقبت های معمول را دریافت خواهند کرد. (6) متغیر های پیامد اصلی: متغیر پیامد اولیه در این مطالعه، طول مدت بستری در بیمارستان است. متغیرهای پیامد ثانویه شامل این موارد است: وزن بدن، شدت اسهال که با حرکات روده و مقیاس نمره دهی قوام مدفوع مشخص خواهد شد، دفعات اسهال در 24 ساعت، وضعیت دهیدراتاسیون با استفاده مقیاس دهیدراتاسیون سازمان جهانی بهداشت.

دانشگاه علوم پزشکی البرز