مقایسه اثر عمل لاپاروسکپی دریل تخمدان با کوترازسیون تک قطبی و عمل لاپاروسکپی لیزر دی اکسید کربن بر روی رزرو تخمدانی در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستی

در این مطالعه که در یک مرکز باروری خصوصی تحت نظارت یک بخش IVF دانشگاهی انجام شده، بیست زن نابارور با تشخیص تخمدان پلی کیستی با استفاده از جدول اعداد تصادفی شده به دو گروه تقسیم شدند .مطالعه از نوع یک سو کور شده بوده و در هر گروه ده بیمار وجود داشت. بیماران با تاریخچه مثبت اعمال جراحی بر روی لگن، شواهد مبنی بر وجود چسبندگی های لگنی یا ناهنجاریهای دستگاههای موجود در لگن و حاملگی از مصالعه خارج شدند. بیماران انتخاب شده تحت کوترازسیون تک قطبی تخمدان (گروه 1) یا دریل با لیزر دی اکسید کربن ( گروه 2) قرار گرفتند. ناباروری به عنوان عدم حصول حاملگی بعد از یک سال روابط جنسی بدون استفاده از روش های جلوگیری تعریف شد. تشخیص بیماری تخمدان پلی کیستی براساس وجود علائم زیر تعریف شد: الیگومنوره/آمنوره، یافته های سونوگرافی نشان دهنده تخمدان پلی کیستی (وجود 10 یا بیشتر از فولیکول اولیه در هر تخمدان)، و یا شواهد بالینی یا آزمایشگاهی افزایش آندروژن ها. در گروه 1 بر روی پانزده نقطه در لبه میانی تخمدان با کوتر تک قطبی درجه 5 (کارل استورز - المان) کوترازسیون انجام گرفت. در گروه 2 بیست و پنج نقطه با لیزر دی اکسید کربن 25 واتی (اومپیلاس 50، لیزر دیاکسید کربت زایس) در ناحیه متناظر با گروه 1 دریل گردید. سطوح سرمی LH ،FSH، توستسترون تام، inhibinB، AMH، قبل از عمل ( نمونه شماره 1)، سه ماه (نمونه شماره 2) و 6 ماه (نمونه شماره 3) بعد از عمل اندازه گیری شد. این ازمون های ازمایشگاهی نشان دهنده ذخیره تخمدانی می باشند. مقایسه نتایج این آزمون ها نشان دهنده تفاوت ذخیره تخمدانی قبل و بعد از عمل جراحی است. اهداف اولیه بررسی اختلاف سطوح سرمی AMH , lnhibinB قبل و بعد از اعمال جراحی بود. اهداف ثانویه بررسی سطوح سرمی توستسترون تام ، FSH, LH قبل و بعد از اعمال جراحی بود. کسانی که بر روی نمونه آزمایشگاهی بیماران کار مینمودند از نوع عمل جراحی بیماران و زمان نمونه گیری اطلاعی نداشتند.

مرکز باروری دکتر دبیر اشرافی