بررسی هیستومورفومتریک اثر ژل 2% رزیدرونات در ضایعات ایجاد شده در استخوان جمجمه خرگوش

هدف: بررسی هیستومورفومتریک ژل 2% رزیدرونات در بازسازی ضایعه ی استخوانی ایجاد شده در استخوان جمجمه خرگوش سفید نیوزیلندی. طراحي انجام مطالعه: تصادفی(با روش بلوکی به2 گروه 10 تایی مورد و شاهد)، دو سویه کور (کورسازی برای آزمودنی های مطالعه (حیوان ها) و کمیته پایش اطلاعات مطالعه)، کنترل با دارونما. جمعيت مورد مطالعه: 20 خرگوش نیوزلندی نر با نژاد و وزن یکسان. معيارهاي اصلي ورود: حیوان ها با شرایط وزنی، سنی و جنسی یکسان، فاقد بیماری. معيارهاي اصلي خروج: تشخیص وجود بیماری. مداخله مورد مطالعه: کارآزمایی بالینی تصادفی. زمان مداخله: 4 و 8 هفته. نحوه اجرا: بعد از بیهوشی با استفاده از فرز دسک دو نقیصه تمام قطر به اندازه 8 میلیمتر در جمجمه هر خرگوش ایجاد می کنیم. در گروه 1 در نقیصه سمت راست ژل 2% رزیدرونات و نقیصه سمت چپ خالی می ماند. در گروه 2 در نقیصه سمت راست ژل پلاسبو قرار و نقیصه سمت چپ خالی می ماند. سپس ناحیه بخیه می شود. در طی 2 ماه متوالی (1،2) در هر نوبت 5 خرگوش اتانازی می شود و استخوان سر برای ارزیابی هیستومورفومتریک برداشته و نمونه برای پاتولوژیست ارسال می گردد. مداخلات: 1-ژل رزیدرونات 2%، یکبار حین جراحی، موضعی در دیفکت استخوانی. 2-ژل دارونما، یکبار حین جراحی، موضعی در دیفکت استخوانی. پيامدهاي اولیه: میزان استخوان ساخته شده؛ میزان التهاب؛ تعداد استئوبلاست ها؛ تعداد استئوکلاست ها؛ میزان واکنش جسم خارجی. پيامدهاي ثانویه: عفونت؛ وجود بیماری.

پژوهشگر