مقایسه اثر جوراب های فشارنده با هپارین و انوکساپارین در پیشگیری از ترومبوز ورید عمقی اندام های تحتانی در بیماران هیسترکتومی

این مطالعه از نوع مطالعه كارآزمايي بالينی در بخش رادیولوژی بیمارستان افضلی پور کرمان در سال 97-1396خواهد بود و جامعه مورد مطالعه زنان نیازمند هیسترکتومی کمتر از 60 سال خواهد بود. افراد با ریسک بالای ترومبوز ورید عمقی شامل افراد با عمل جراحی ماژور می باشند. موارد هیسترکتومی به علت بدخیمی یا بیماران با مصرف اسپیرین و سابقه ترومای لگنی و دیابت و نارسایی قلب و ریوی و سابقه ترومبوز قبلی و بستری طولانی مدت قبلی و بیماران چاق (بیشتر از 20 درصد وزن ایده آل) از مطالعه خارج میشوند. نمونه گیری در این مطالعه به صورت نمونه گیری تسهیل شده خواهد بود. حجم نمونه مطالعه براساس موارد جراحی هیسترکتومی زنان 20نفر برای هر گروه (مجموعا 80 نفر برای اطمینان بیشتر) در نظر گرفته شد. بیماران از زمان بستری به صورت تصادفی به چهار گروه تحت پروفیلاکسی با هپارین، هپارین بعلاوه جوراب فشارنده، انوکساپارین و انوکساپارین بعلاوه جوراب فشارنده تقسیم میشوند. گروه اول از بیماران پروفیلاکسی با هپارین زیر جلدی 5000 واحد هر 12 ساعت بمدت سه روز دریافت خواهند کرد. در گروه دوم علاوه بر دریافت هپارین 5000 واحد هر 12 ساعت، جوراب فشارنده نیز استفاده میشود. گروه سوم تحت پروفیلاکسی با انوکساپارین 40 میلی گرم روزانه به صورت زیر جلدی بمدت سه روز و در گروه آخر علاوه بر انوکساپارین 40 میلی گرم روزانه به صورت زیر جلدی، جوراب فشارنده نیز استفاده میشود. دو هفته پس از اتمام پروفیلاکسی دارویی و مکانیکی بیماران توسط دستیار رادیولوژیست سونوگرافی داپلر خواهند شد و یافته های سونوگرافی داپلر در یک چک لیست(وجود یا عدم وجود ترومبوز).

دانشگاه علوم پزشکی کرمان