تاثیر ارتوز اسپاینومد بر پارامتر های موثر در عملکرد تعادلی سالمندان دارای هایپرکایفوز

اولین هدف این مطاله بررسی تاثیر ارتوز بر حس عمقی، حس نیرو و تحمل عضلانی خواهد بود. دومین هدف تعیین اینکه آیا کاهش قوس توراسیک می تواند با بهبود سر جلو آمده رابطه داشته باشد و در نهایت تعیین رابطه بین تغیرات حس عمقی ستون فقرات ، حس نیرو، تحمل عضلانی، زاویه کایفوز و سر جلو آمده با تعادل عملکردی خواهد بود. این مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی تصادفی شده با گروه های موازی انجام می شود که شرایط ورود به مطالعه سن بالای 60 سال، زاویه کایفوز بیش از 50 درجه و توانایی راه رفتن بدون وسیله کمکی می باشد همچنین افرادی با سابقه شکستگی، جراحی و یا آسیب گردن، ستون فقرات و اندام تحتانی، بیماری ها و بدشکلی های شدید ستون فقرات، بیماری های اعصاب مرکزی، اختلالات نوروموسکولار و استئوپروز شدید از مطالعه خارج خواهند شد. افراد حاضر در گروه آزمون به مدت 13 هفته، بسته به میزان فعالیت فیزیکی افراد در طول روز، 2 تا 4 ساعت در روز ارتوز اسپاینومد را می پوشند و افراد حاضر در گروه کنترل طی مدت مشابه همانند گروه آزمون فعالیت های فیزیکی روزمره خود را حفظ می کنند. در این مطالعه حس عمقی و حس نیرو توسط تست خطای بازسازی، تحمل عضلانی توسط تست ایتو، سر جلو آمده توسط زاویه کرانیوورتبرال، زاویه کایفوز توسط اینکلینومتر و تعادل توسط مقیاس تعادلی برگ سنجیده خواهند شد.

دانشگاه علوم پزشکی ایران