تعیین اثر بخشی پروتکل یکپارچه و نقش عوامل میانجی فراتشخیصی در کاهش اضطراب و افسردگی دانشجویان

هدف مطالعه: تعیین اثربخشی پروتکل یکپارچه و نقش عوامل میانجی فراتشخیصی در کاهش اضطراب و افسردگی دانشجویان است. طراحی انجام مطالعه: مداخله‌ای، اختصاص تصادفی به گروه‌های مداخله و کنترل، کور نشده، عدم دارونما. روش انجام مطالعه شامل: الف- جمعیت موردمطالعه: 350 نفر دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان خواهد بود. شرایط عمده ورود به مطالعه: سکونت در شهر زنجان به هنگام انجام پژوهش؛ تمایل به شرکت در پژوهش و داشتن نمره خط برش در آزمون‌های افسردگی و اضطراب بک. شرایط عمده خروج از مطالعه: داشتن سابقه مشکلات روان‌پزشکی؛ سابقه قبلی مداخلات روان‌شناختی به‌خصوص درمان شناختی رفتاری بیشتر از 5 جلسه روان‌درمانی؛ غیبت بیش از دو جلسه متوالی در پروتکل یکپارچه و عدم شرکت دریکی از مراحل سه‌گانه ارزیابی. ابتدا نمونه‌ای به حجم 350 نفر از جمعت به‌صورت در دسترس انتخاب و بعد از غربالگری اولیه دانشجویان بر اساس خط برش آزمون‌های افسردگی و اضطراب بک، از بین دانشجویان واجد شرایط نمونه‌ای به حجم 32 نفر انتخاب و به‌طور تصادفی و بر اساس همگن کردن آن‌ها، به دو گروه 16 نفری مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. ب- مداخله یا مداخلات موردمطالعه: در این پژوهش برای انجام مداخله از درمان فراتشخیصی، پروتکل درمان یکپارچه بارلو استفاده خواهد شد. ج- زمان مداخله:6 ماه طول خواهد کشید. 18 جلسه حدوداً یک‌ساعته. د- پیامد اولیه یا پیامدهای موردمطالعه: اثربخشی پروتکل یکپارچه و نقش عوامل میانجی فراتشخیصی در کاهش اضطراب و افسردگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان