تاثیر مداخلات روانی-آموزشی خانواده محور بر سلامت روان و کیفیت زندگی خانواده های دارای نوجوان 18-12 سال با اختلال دوقطبی مراجعه کننده به مراکز آموزشی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز-1391

اين مطالعه به منظور تاثير آموزش خانواده محور بر سلامت روان و كيفيت زندگي خانواده هاي داراي نوجوان 18-12 ساله مبتلا به اختلال دوقطبي انجام گرديد.اين مطالعه بر روي 40 خانواده انجام شدكه اين افراد بصورت تصادفي به دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند.مشخصات افرادي كه وارد مطالعه مي شدند عبارت بود از داشتن نوجوان مبتلا به اختلال دوقطبي در محدوده سني 18-12 سال،والدين حداقل سواد تا پنجم ابتدايي را داشته باشند،تمايل به شركت در پژوهش را داشته باشند،نوجوانان اختلال عقب ماندگي ذهني،اختلال صرع،اسكيزوفرني و سوءمصرف مواد نداشته باشند،رضايت نامه كتبي امضاء كرده باشند.افرادي كه تمايل به شركت در پژوهش را نداشته باشند از مطالعه خارج مي شوند،عدم همكاري واحد مورد پژوهش و عدم شركت در بيش از 2 جلسه از كلاس هاي آموزشي از معيارهاي خروج مي باشد.گروه آزمايش در 6جلسه كلاس هاي آموزش خانواده محور شركت كردند.جهت گروه كنترل هيچگونه مداخله اي صورت نپذيرفت.در پايان مداخلات به منظور رعايت اصول اخلاقي پمفلت هاي آموزشي در اختيار گروه كنترل قرار گرفت و اين گروه در 2 جلسه آموزشي شركت كردند.قبل،بلافاصله و يك ماه بعد از مداخله،سلامت عمومي و كيفيت زندگي دو گروه توسط پرسشنامه هاي 28 سوالي سلامت عمومي و 36 سوالي كيفيت زندگي سنجيده شد.

دانشگاه علوم پزشكي شيراز