مقایسه تأثیر اینوزیتول و متفورمین در زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک تحت درمان با لتروزول و گنادوتروپین

هدف مطالعه: مقایسه تأثیر اینوزیتول و متفورمین در زنان نابارور مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)تحت درمان با لتروزول و گنادوتروپین طراحي انجام مطالعه: تصادفی یک سوکور الف- جمعيت مورد مطالعه: این پژوهش به صورت یک مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکورتصادفی می باشد که بر روی ۸0 بیمار نابارور مبتلا به PCOS در سال ۱۳۹۵-۹۶ انجام خواهد گرفت. معیارهای ورود به مطالعه شامل: ابتلا به PCOS بر اساس معیار روتردام؛ سن1۵ تا ۳۸ سال معیار خروج از مطالعه: عدم تمایل به همکاری. حجم نمونه : ۸۰ نفر. ب‌- مداخله يا مداخلات مورد مطالعه : ابتدا برای کلیه بیماران، قرص لتروزول به میزان 5/2 میلی گرمی از روز سوم قاعدگی به مدت 5 روز تجویز می گردد. سپس بیماران طی روزهای 12 تا 16 سیکل قاعدگی برای ارزیابی پاسخ به دارو، اندازه فولیکول های رسیده در تخمدان و ضخامت اندومتر به روش اولتراسونوگرافی واژینال مورد بررسی قرار می گیرند. زمانی که حداقل یک فولیکول رسیده مشاهده گردید ، 10000 واحدگنادوتروپین عضلانی تزریق می شود. بیمارانی که بعد از سه سیکل مداوم درمان با لتروزول تا دوز 5/7 میلی گرم تخمک گذاری نداشتند، وارد مطالعه شده و در سه گروه قرار می گیرند: در گروه یک، اینوزیتول2 گرم به همراه 200 میکروگرم فولیک اسید دوبار در روز؛ گروه دو ،روزاﻧﻪ1500 میلی گرم ﻣﺘﻔـﻮرمین به همراه 200 میکروگرم فولیک اسید و گروه سه، 200 میکروگرم فولیک اسید ( به عنوان دارونما ) به مدت سه ماه تجویز می شود د‌- پيامد اوليه يا پيامدهاي مورد مطالعه: عملکرد تخمدان ،وقوع حاملگی

دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان