بررسی مقایسه ای درصد فراوانی موفقیت بالینی و رادیوگرافیک BMP2 و MTA در درمان پالپوتومی مولرهای شیری کودکان 3 تا 6 سال

هدف این مطالعه مقایسه درصد فراوانی موارد شکست و موفقیت بالینی و رادیوگرافیک BMP2 و MTA در پالپوتومی مولرهای شیری کودکان در دوره پیگیری 12 ماهه می باشد. این مطالعه از نوع تصادفی یک سوکور بوده و در مرحله 3 کارآزمایی بالینی است. کودکان 3 تا 6 ساله که حداقل دو دندان مولر شیری فک پایین نیازمند پالپوتومی داشته باشند، مورد مطالعه قرار میگیرند. 50 دندان مولر شیری با ویژگی های زیر برای مطالعه انتخاب میشوند: دندان زنده اکسپوز شده بدون علامت و بدون هرگونه علامت کلینیکی و رادیوگرافی نشان دهنده تخریب وسیع پالپی در حالیکه امکان ترمیم مناسب دندان فراهم باشد. دندانهای علامت دار با هرگونه علامت کلینیکی و رادیوگرافی نشان دهنده تخریب وسیع پالپی و لقی فیزیولوژیک و هر گونه تحلیل پاتولوژیک ریشه از مطالعه خارج میشوند. دندانها به 2 گروه مساوی تقسیم می شوند. برای تمامی دندانها پوسیدگیها برداشته شده، دسترسی تاجی کامل می گردد. بعد از حذف کامل پالپ اتاقک پالپی، در گروه اول پالپ باقی مانده با خمیر MTA پوشانده می شود و در گروه دوم BMP2 همراه با ژل فوم بر روی پالپ گذاشته می شود. دندانها با ماده ترمیم موقت IRM پر شده و به دنبال آن روکش استیل زنگ نزن قرار داده میشود. کودکان برای ارزیابی کلینیکی و رادیوگرافی هر 3 ماه تا مدت 1 سال فرا خوانده می شوند. موارد شکست درمان با مشاهده یک یا بیشتر از علامت های زیر مشخص می گردد: تحلیل داخلی و خارجی، لوسنسی، عریض شدگی لیگامان پریودنتال، درد، تورم، حساسیت به دق، لقی پاتولوژیک یا فیستول.

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، د انشکده دندانپزشکی، معاونت پژوهشی؛ شرکت کهن ژن کوثر