بررسی تأثیر مداخلات پرستاری مبتنی بر نتایج مقیاس ولز بر بروز ترومبوز وریدهای عمقی در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه

این مطالعه با هدف تعیین تأثیر مداخلات پرستاری مبتنی بر نتایج مقایس ولز بر بروز ترومبوز وریدهای عمقی در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه، طراحی شده است. طبق مطالعات پیشین در ایران و جهان ارزیابی خطر بیماران در معرض خطر ترومبوز ورید عمقی براساس قضاوت شخصی پزشک و بر مبنای تجربه انجام می گیرد.که این بیماران را در معرض خطر ابتلا به آمبولی ریوی قرار می دهد که می تواند جان بیماران را در معرض خطر قرار داده و همچنین باعث افزایش طول زمان بستری و هزینه های بیماران شود.

در این مطالعه 72 بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه و دارای شرایط ورود به مطالعه که در محدوده سنی 18 تا 65 سال با عدم ابتلا به ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریوی می باشند انتخاب می شوند. شرکت کنندگان با استفاده از روش اختصاص تصادفی طبقه بندی شده در دو گروه مداخله(36 نفر) و گروه کنترل(36 نفر) قرار می گیرند.

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی بدون کورسازی و بدون استفاده از دارونما می باشد که بیماران با مدت حداقل 10 روز بستری در بخش مراقبت های ویژه انتخاب خواهند شد.

بیماران در محدوده سنی 18 تا 65 سال با عدم ابتلا به ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریوی وارد مطالعه و در صورت عدم همکاری یا مرگ قریب الوقوع، از مطالعه خارج خواهند شد.

پس از ورود به مطالعه، بیماران بر اساس مقیاس نمره دهی ولز به دو سطح بدون خطر(نمره کمتر از 1) و در معرض خطر (نمره 2 و بیشتر) ترومبوز ورید عمقی تقسیم بندی خواهند شد و به مدت 10 روز تحت مطالعه قرار خواهند گرفت. در گروه مداخله بیماران با توجه به تعیین خطر انجام شده توسط مقیاس ولز، در گروه بدون خطر مداخلات پرستاری شامل: ورزش (فلکسیون و دورسی فلکسیون اندام تحتانی)، تمرینات تنفسی، سرفه مؤثر، بالا نگهداشتن اندام تحتانی بالاتر از سطح قلب انجام خواهد شد. در گروه در معرض خطر علاوه بر مداخلات پرستاری ذکر شده از وسایل پیشگیری مکانیکی(جوراب های ضد آمبولی) و پیشگیری دارویی(داروی اناکساپارین بر اساس دوز تجویزی پزشک) استفاده خواهد شد. در گروه کنترل بیماران پس از سطح بندی خطر توسط مقیاس ولز مراقبت های روتین را براساس دستورات پزشک مربوطه دریافت خواهند کرد. سپس هر دو گروه مداخله و کنترل جهت تشخیص ترومبوز ورید عمقی در روزهای اول و پنجم و دهم توسط آزمایش D-دایمر و سونوگرافی داپلر بررسی خواهند گردید.

ارزیابی بیماران با استفاده از یک مقیاس پیش بینی بالینی(مقیاس ولز) برای شناسایی سریع بیماران می تواند سودمند باشد؛ شناسایی زود هنگام بیماران در معرض خطر و انجام مراقبت های پرستاری می تواند باعث کاهش مرگ و میر ، مدت زمان بستری و هزینه های بیماران شود.

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ، درمانی جندی شاپور اهواز

شرکت کنندگان با استفاده از روش اختصاص تصادفی طبقه بندی شده و با استفاده از جدول تصادفی طراحی شده توسط مشاور آمار ، در دو گروه مداخله(36 نفر) و گروه کنترل(36 نفر) قرار می گیرند.