مقایسه اثر لیدوکائین وریدی و سولفات منیزیوم وریدی در کاهش حرکات میوکلونوس ناشی از اتومیدیت در بيماران تحت عمل جراحي های ارتوپدی

هدف مطالعه: مقایسه اثر لیدوکائین وریدی و سولفات منیزیوم وریدی در کاهش میوکلونوس ناشی از اتومیدیت در بيماران تحت عمل جراحي های ارتوپدی. پس از توضیح اهداف مطالعه و کسب رضایت آگاهانه، بیماران را به سه گروه درمان B، A و C تقسیم می کنیم. تصادفی سازی به روش بلوک تصادفی 3 تایی انجام خواهد شد. مطالعه تک مرکزی، دو سو کور و فاز 3 کارآزمایی می باشد و بیماران و پزشک از نوع داروی تزریقی بی اطلاع خواهند بود. معیار ورود به مطالعه: بیماران کاندید جراحی های ارتوپدی. معیارهای خروج از مطالعه: ریسک بیهوشی آ اس آ کلاس 3 و بالاتر؛ جراحی های اورژانسی؛ سابقه مصرف داروهای مخدر، ضد تشنج و آرامبخش؛ بيماران مبتلا به پاركينسون؛ کنترا اندیکاسیون مصرف سولفات منیزیوم و لیدوکائین. حجم نمونه: 117 بیمار در کل و در هر گروه 39 بیمار. مداخلات: لیدوکائین 2% یک میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و سولفات منیزیوم 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن. گروه کنترل: آب مقطر 5 سی سی. پیامد اولیه: کاهش حرکات میوکلونوس.

معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود