اثر بودزوناید نبولایزر و دگزامتازون داخل وریدی بر لیک کاف لوله تراشه در بیماران اینتوبه بستری شده در بخش مراقبت های ویژه

هدف این مطالعه مقايسه تأثیر بودزوناید نبولایزر و دگزامتازون وریدی بر روی میزان لیک کاف لوله تراشه در بیماران اینتوبه بستری در بخش مراقبتهای ویژه می باشد. مطالعه بر روی 270 نفر از بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام می شود. معیارهای ورود: بودن در بازه سنی 65-18 سال؛‌ گذشت حداقل 48 ساعت از انجام اینتوباسیون. معیارهای خروج: عدم دریافت کورتیکواستروئید و مسکن نان استروئیدی؛ عدم ابتلا به بیماری راه هوایی مثل آسم یا بیماری مزمن ریوی. این بیماران به صورت تصادفی سازی بلوکی به سه گروه تقسیم شده و به ترتیب تحت درمان بودزوناید نبولایزر، تزریق وریدی دگزامتازون و نرمال سالین قرار گرفتند. مداخلات صورت گرفته ضامل این موارد بود: گروه مداخله 1: به مدت 20 دقیقه هر 12 ساعت (تا 48 ساعت) تحت بودزوناید نبولایزر با دوز mg1 که به cc4 رسانده، قرار گرفته اند. همچنین 2 میلی لیتر نرمال سالین وریدی نیز هر 8 ساعت دریافت کردند. گروه مداخله2: دریافت تزریق وریدی دگزامتازون به مقدار 8 میلیگرم هر 8 ساعت به مدت 48 ساعت و دریافت 4 میلی‌لیتر نرمال سالین هر 12 ساعت از طریق نبولایزر. گروه شاهد: دریافت 2 میلی‌لیتر نرمال سالین هر 8 ساعت بصورت وریدی و دریافت 4 میلی‌لیتر نرمال سالین هر 12 ساعت از طریق نبولایزر. در نهایت این افراد در هنگام شروع مطالعه (ساعت صفر) و ساعت‌های 12و 24، 36 و 48 بعد از اینتوباسیون تحت مونیتورینگ پالس اکسیمتری و قلبی قرار گرفته و متغیرهای اشباع اکسیژن، فشار متوسط شریانی، ضربان قلب و نسبت لیک کاف ثبت گردید.

محقق.