مقایسه اکسترنال فیکساتور و پین و پلاستر در شکستگی های دیستال رادیوس

هدف: مقایسه بین فیکساتور خارجی و پین و پلاستر در درمان شکستگی های خرد دیستال رادیوس بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) ساری معیار ورود به مطالعه: بیماران برای ورود به مطالعه باید بلوغ استخوانی داشته باشند(حداقل 18 سال سن داشته باشند)، شکستگی دیستال رادیوس داشته باشند، سن کمتر از 70 سال داشته و هیچ گونه بیماری سیستمیکی که در درمان جراحی تداخل ایجاد کند مثل استئوپروز نداشته باشد. معیار خروج از مطالعه: بیمارانی که بیماریهای مداخله کننده در نتیجه درمان جراحی داشته باشند و سن یالاتر از 70 یا کمتر از 18 سال داشته باشند یا درگیری عصب قبل از عمل داشته باشند، سابقه شکستگی قبلی در رادیوس همان دست دارند و بیمارانی که تمایل به شرکت در مطالعه نداشته باشند از مطالعه خارج شدند حجم نمونه: در این مطالعه 100 نمونه را انتخاب کردیم. این 100 بیمار به صورت تصادفی به 2 گروه 50 نفری تقسیم می شوند که هرکدام تحت یک نوع جراحی مذکور قرار می گیرند.طراحی مطالعه نیز تصادفی مداخله ای(مقایسه 2 روش جراحی)است مداخلات: از 100 بیمار مورد مطالعه که شکستگی خرد دیستال رادیوس داشتند، 50 بیمار با روش فیکساتور خارجی و 50 بیمار با روش پین و پلاستر مورد جراحی قرار گرفتند و در نهایت اطلاعات این بیماران باهم مقایسه شدو این مقایسه در طی 6 ماه انجام می گیرد. پیامد اولیه:بر اساس مطالعات قبلی به نظر می رسد بیمارانی که به کمک فیکساسیون از راه پوست درمان شدند نیز زودتر به کارهای روزمره خود برمی گردند اما تعدادی از مطالعات پین و پلاستر را ارجح می دانند.

دانشگاه علوم پزشکی مازندران