مقايسة اكسترنال فيكساتور با مدولاري نيلينگ در شكستگيهاي باز تیبیا

نوع مطالعه کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده می باشد . جامعه مورد مطالعه شامل 113 بیمار با شکستگی باز تیبیا type I,II که به بیمارستان امام ساری مراجعه می نمایند می باشد که پس از کسب رضایت شرکت در طرح به صورت تصادفی در دو گروه قرار می گیرند. در گروه الف توسط اكسترنال فیکساتور استاندارد Ao و در گروه ب توسط اینترمدولاری نیلینگ ساین ساخت آمریکا جراحی می شوند. سپس آنتی بیوتیک و ریدی برای 5 روز با نظر همکاران متخصص عفونی تجویز و سس در صورت خوب بودن زخم از بیمارستان مرخص می گردند. ارزیابی های پس از جراحی شامل بررسی از نظر جوش خوردن، تأخیر در جوش خوردن و جوش نخوردن و عفونت می باشد که بیماران بصورت هفتگی برای یکماه و سپس ماهیانه به مدت شش ماه تا حصول جوش خوردن پیگیری می شوند. در هر مراجعه فرم پرسشنامه از نظر احتمالی بروز عوارض تکمیل می گردد. در پایان شش ماه نتایح به عمل آمده در دو گروه با هم مقایسه می شوند. بیماران از نظر جنس و گروه سنی 15 – 30 سال و 30 – 45 سال همسان می شوند و به صورت تصادفی بین 3 جراح مجری طرح تقسیم می شوند . برای جلوگیری از Bias علاوه بر اینکه پرسشنامه های اولیه و پیگیری Blind می گردد ارزیابی نیز توسط دانشجوی مجری طرح انجام می گردد.

دانشگاه علوم پزشکی مازندران