بررسی اثر آموزش بویایی بر بهبود اختلال بویایی و ارتباط آن با رضایت جنسی در بیماران آنوسمیا/هیپوسمیا ناشی از تروما

هدف از انجام مطالعه، بررسی تاثیر آموزش بویایی بر بهبود اختلال بویایی و ارتباط آن با رضایت جنسی در بیماران آنوسمیا/هیپوسمیا ناشی از تروما می باشد. این مطالعه مداخله ای، یک سویه کور و همراه با گروه کنترل می باشد. جمعیت مورد مطالعه، کلیه بیماران مبتلا به آنوسمیا/هیپوسمیا ناشی از تروما می باشند که به مرکز تحقیقات گوش، حلق و بینی بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) مراجعه می کنند. معیار های ورود به مطالعه شامل متاهل بودن، داشتن رابطه جنسی با همسر و سن بین 23 تا 43 سال و معیار های خروج از مطالعه شامل آنوسمیای مادرزادی(سندرم کالمن)، مجرد بودن، ابتلا به بیماری های نورولوژی نظیر پارکینسون و آلزایمر، دیابت، مصرف سیگار، بیماری سینونازال، بیماری حاد بینی نظیر عفونت و بارداری می باشد. حجم نمونه 60 نفر در گروه مداخله و 60 نفر در گروه کنترل است. از بیماران طی دو مرتبه تست های بویایی ماژیکی گرفته می شود: یکبار در بدو ورود به مطالعه و یکبار نیز یک روز بعد از اتمام مداخله. این تست ها، آستانه بویایی، تمایز بویایی و تشخیص بویایی افراد را مورد بررسی قرار می دهند. مداخله طی 16 هفته آموزش بویایی در طول مطالعه انجام می گیرد، به این صورت که گروه مداخله طی این مدت هر روز دو مرتبه(صبح و عصر) و هر بار به مدت 10 ثانیه، چهار گروه رایحه را استشمام خواهند نمود و در نهایت، تاثیر آموزش بویایی بر بهبود اختلال بویایی بیماران مورد ارزیابی قرار می گیرد.

مرکز تحقیقات گوش، گلو و بینی و سر و گردن بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران