بررسي تأثير وضعيت دمر بر اكسيژناسيون بيماران مبتلا به نارسايي حاد تنفسي تحت تهويه مكانيكي

هدف مطالعه: بررسی اثرات وضعیت دمر بر اكسيژناسيون بيماران مبتلا به نارسایی حاد تنفسی تحت تهویه مکانیکی. طراحی مطالعه: تجربی، قبل و بعد از مداخله. جمعیت مورد مطالعه: بیماران مبتلا به نارسائی حاد تنفسی تحت تهویه مکانیکی. حجم نمونه:54 بیمار. کورسازی: کور نشده است. تصادفی سازی: در این مطالعه انجام نشده است. معیارهای ورود: عدم ابتلا به بیماری های مزمن ریوی؛ عدم ابتلا به بیماری های ریوی با منشا قلبی؛ عدم وجود شواهدی از هیپرتانسیون دهلیز چپ. معیارهای خروج: تغییرات نامطلوب در تعداد ضربان قلب؛ تغييرات نامطلوب در تعداد تنفس؛ تغييرات نامطلوب در فشار خون؛ کاهش میزان اکسیژن خون شریانی؛ نیاز به تغییر مد تهويه ای؛ بروز آریتمی های خطرناک ازجمله تاکیکاردی بطنی. مداخله: قرار دادن بیمار در وضعیت دمر. زمان مداخله: سه روز برای هر بیمار. پیامد اولیه: اشباع اکسیژن خون شریانی. پیامد ثانویه: نسبت فشار اکسیژن خون شریانی به درصد اکسیژن دمی.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اهواز