مقایسه اثر استفاده موضعی از ژل 1% عصاره گیاه عشقه با ژل 1% دیکلوفناک موضعی در درمان استئوآرتریت اولیه زانو در بیماران مراجعه کننده به کلینیک ارتوپدی

هدف این مطالعه مقایسه اثر ژل موضعی1 درصد گیاه عشقه و ژل موضعی 1درصد دیکلوفناک در درمان درد زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو می‌باشد. مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور انجام می گیرد. ژل عصاره 1 درصد گیاه عشقه، ژل موضعی 1 درصد دیکلوفناک و ژل پلاسبو توسط شخص مورد اعتمادی درون تیوبهای A، B و C ریخته شده و به محقق داده می‌شود. تعداد 150 نفر از بیماران استئوآرتریت با درد زانو مراجعه کننده به کلینیک بصورت تصادفی یکی از تیوب را دریافت می‌کنند.از معیارهای اصلی ورود به مطالعه وجود استئوآرتریت اولیه در حداقل یک زانو که با معیارهای رادیولوژیک در گرافی زانو مورد تأیید قرارگیرد، وجود درد حداقل به مدت 2 هفته قبل از شروع درمان و سن بالای 45 سال می‌باشد. معیارهای خروج اصلی عبارتند از: استئوآرتریت ثانویه، پپتیک اولسر، مصرف کورتیکواستروئید به هر علت و استفاده از سایر فرآورده‌های موضعی ضد درد بر زانو. پیش از مصرف ژل، بیمار پرسشنامه VAS و WOMAC را از نظر شدت و کیفیت درد زانو پر می‌کنند. سپس به مدت 6 هفته روزانه سه مرتبه از ژل هربار بمدت 20-15 دقیقه در موضع استفاده می‌کنند. همزمان هر سه گروه جهت کاهش درد زانو از کپسول سلکوکسیب 200 میلیگرم استفاده می‌کنند. پس از پایان 6 هفته، درد بیمار، خشکی صبحگاهی، خشکی طول روز و عملکرد فیزیکی بیمار مجددا با معیارهایVASو WOMAC سنجیده می‌شود.

مرکز پژوهش‌های دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد