مقایسه تاثیر دو وضعیت خوابیده به شکم و به پشت بر غلظت اکسیژن خون شریانی و علایم حیاتی نوزادان نارس

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی متقاطع است که در آن نوزادان نارس بین 32 تا 36 هفته سن داخل رحمی و سن تولد بین 2 روز تا 4 هفته بستری دربخش مراقبت های ویژه نوزادان به صورت تصادفی و بلوک دوتایی در دو گروه قرار می گیرند. در مرحله اول پس از انتخاب نمونه ها گروه مداخله و کنترل انتخاب شده و در مرحله دوم جای دو گروه با هم عوض می شود. جهت انجام کار ابتدا هر نوزاد به مدت 15 دقیقه در وضعیت به پهلو قرار می گیرد و سپس به مدت 3 ساعت در وضعیت به شکم یا به پشت قرار داده می شود. پس از گذشت 3 ساعت، نوزاد مجددا 15 دقیقه در وضعیت به پهلو قرار می گیرد و پس از آن به مدت 3 ساعت در وضعیت مخالف وضعیت قبلی قرار داده می شود. برای هر نوزاد، در هر وضعیت غلظت اکسیژن خون شریانی، ضربان قلب و تنفس و دمای بدن هر 15 دقیقه تا 3 ساعت ثبت می شود. هدف کلی تعیین تاثیر دو وضعیت به شکم و به پشت بر غلظت اکسیژن خون شریانی و علایم حیاتی نوزادان نارس می باشد

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک