بررسی تاثیر مداخلات توانبخشی مبتنی بر شرایط بیمار بر حس، عملکرد و درد بیماران با سندرم تونل کارپ پس از جراحی

این مطالعه به منظور بررسی اثر درمان توانبخشی پس از جراحی تونل کارپ بر عملکرد،حس و درد بیماران، انجام می شود.این مطالعه کارآزمایی بالینی در مرکز تخصصی دست اسماء واقع در شهر تهران،بر 30بیمار کاندید عمل جراحی آزادسازی عصب مدیان،که با روش کارت تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند،انجام می شود.گروه مداخله،درمان توانبخشی(حرکت اولیه) را بسته به شرایط بیمار دریافت می کنند این مداخله توانبخشی بسته به شرایط بیمار شامل: تکنیک های کاهش اسکار، تکنیک های استاندارد کنترل ادم، تمرینات کششی، تمرینات دامنه حرکتی برای مفاصل درگیر و غیردرگیر، تمرینات لغزش عصب و تاندون، انجام فعالیت های سبک و در حد تحمل از کارهای روزمره زندگی و نیز فعالیت های مربوط به شغل فرد می شود و گروه کنترل(پانسمان) مداخله ای را دریافت نمی کنند. معیارهای ورود شامل بیماران با سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک و افرادی که سابقه تروما و آسیب مچ و یا عمل جراحی قبلی نداشته اند و معیارهای خروج شامل ایجاد آسیب یا تروما حین ارائه مداخله، وجود دابل کراش سندرم و وجود بیماری های خاص مانند آرتریت روماتوئید، اختلالات اتوایمن و متابولیکی می باشد. بیماران در 3 بازه ی زمانی قبل از جراحی، 6 و 8 هفته بعد از جراحی مورد ارزیابی درد،حس،عملکرد و قدرت با ابزارهای مقیاس بینائی درد،تست مونوفیلامنت، پرسشنامه بوستون و ویگوریمتر توسط محقق قرار می گیرند بنابراین یک سویه کور نیست.

محقق