مقایسه گاباپنتین، پرگابالین و دارونما به عنوان پیش دارو در کاهش پاسخ همودینامیک به لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل نای مقایسه گاباپنتین، پرگابالین و دارونما به عنوان پیش دارو در کاهش پاسخ همودینامیک به لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل نای

مقدمه: لارنگوسکوپی مستقیم و لوله گذاری داخل تراشه محرک های قوی هستند که ممکن است موجب برانگیخته شدن پاسخهای همودینامیک شوند و بایستی با استفاده از پره مدیکاسیون مناسب، القای بیهوشی آرام و لوله گذاری سریع پیشگیری گردد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر پره مدیکاسیون با گاباپنتین و پرگابالین در پیشگیری از پاسخهای همودینامیک ناشی از لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل تراشه میباشد. روش کار: در یک کارآزمایی بالینی آینده نگر 90 بیمار بزرگسال نورموتنسیو در محدوده سنی 50-20 سال، وضعیت فیزیکی ASA I, II و از هر دو جنس به صورت تصادفی در سه گروه مورد بررسی قرار خواهند گرفت. گروه یک دارونمای خوراکی، گروه دو گاباپنتین 900 میلی گرم و گروه 3 پرگابالین، دو ساعت قبل از القای بیهوشی دریافت خواهند کرد. تکنیک بیهوشی در تمامی بیماران یکسان بوده و بیماران از نظر تغییرات همودینامیک، قبل و بعد از القای بیهوشی و سپس دقایق 1، 3 و 5 بعد از لوله گذاری داخل تراشه مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی ارومیه