اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر عملکرد اجرایی و تنظیم هیجان در بیماران اختلالات طیف دوقطبی

اهداف: اختلال دوقطبی، یکی از اختلالات روانشناختی بسیار شایع است. با ملاحظه نقش عملکرد اجرایی و تنظیم هیجان در اختلالات روانشناختی مانند اختلال دوقطبی، هدف از این پژوهش دستیابی به اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی(متغیر مستقل) بر عملکرد اجرایی و تنظیم هیجان (متغیرهای وابسته) در بین بیماران مراجعه کننده به بیمارستان کارگرنژاد شهر کاشان است. متغیر اصلی: رفتاردرمانی دیالکتیکی، متغیرهای وابسته: عملکرد اجرایی و تنظیم هیجان. طراحی: این آزمایش بالینی به عنوان پیش آزمون، پس آزمون و سه ماه پیگیری طراحی شده است. شرکت کنندگان: افراد این آزمایش بالینی شامل تمام بیماران دوقطبی است که از فروردین تا دی 1395 به بیمارستان کارگرنژاد کاشان ارجاع داده شده اند و با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند. ملاک های ورود دریافت تشخیص اختلال دوقطبی در مقیاس رتبه بندی مانیای یانگ و مصاحبه بالینی بودند، و ملاک های خروج شامل رواندرمانی دیگر، دوره مانیا و روانپریشی و سایر اختلالات روانپزشکی در مدت این پروژه بودند. محیط کار و اجرا: 50 شرکت کننده به صورت تصادفی و به صورت برابر به گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. ابزارهای این پژوهش مقیاس رتبه بندی مانیای یانگ، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان، سیاهه افسردگی بک، تکلیف دسته بندی کارت ویسکانسین، و تکلیف برج لندن بودند. مداخلات: رفتاردرمانی دیالکتیکی در 12 جلسه گروهی هر هفته یک بار.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان