اثر آموزش برنامه بازتوانی قلبی مبتنی برالگوی مراقبت پیگیر، بر ارتقا توانمندی و شاخص های قلبی عروقی بیماران مبتلا به اختلال ایسکمیک قلب

(1) هدف: پژوهش حاضر به بررسی تاثیر آموزش برنامه بازتوانی قلبی مبتنی برالگوی مراقبت پیگیر، بر افزایش توانمندی و شاخص های قلبی عروقی بیماران مبتلا به اختلال ایسکمیک قلبی می پردازد. (2) طرح: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی است که دارای یک گروه مداخله و یک گروه کنترل است. جامعه پژوهش بیماران مبتلا به اختلال ایسکمیک قلب است که در بخش قلب و سی سی یو بیمارستان واسعی سبزوار بستری، و پس از طی دوره لازم درمانی ترخیص شده اند. نمونه پژوهش حدود 70 بیمار مبتلا به اختلال ایسکمیک قلبی، بستري در بخش هاي مذکور این بیمارستان می باشد. (3) تنظیم و اجرا: بیماران مبتلا به اختلال ایسکمیک قلب است که در بخش قلب و سی سی یو بیمارستان واسعی سبزوار بستری می شوند. (4) شرکت کننده گان: معیارهای ورود به مطالعه شامل: ابتلا به اختلال ایسکمیک قلب، فقدان سابقه قبلی جراحی قلب، داشتن سواد خواندن و نوشتن. معیارهای خروج از مطالعه: جراحی قبلی قلب و عدم تمایل به ادامه شرکت در مطالعه می باشد. (5) مداخله: ابـزار جمع آوري داده ها پرسشنامه اي سه قسمتي است كه: قـسمت اول شامل مشخصات دموگرافيكی، قـسمت دوم مربوط به ثبـت متغيرهـاي هموديناميكی، شـامل: انـدازه گيـري و ثبـت فـشارخون، تعـداد نبض در دقیقه می باشد. (6) سنجش برآیند اصلی: پژوهش حاضر نشان می دهد که آموزش برنامه بازتوانی قلبی مبتنی برالگوی مراقبت پیگیر، بر ارتقای توانمندی و شاخص های قلبی عروقی بیماران مبتلا به اختلال ایسکمیک قلب تاثیر دارد. کلید واژگان: برنامه بازتوانی قلبی مبتنی برالگوی مراقبت پیگیر، توانمند شدن، شاخص های قلبی عروقی، اختلال ایسکمیک قلب

دانشگاه علوم پزشکی گناباد