بررسی اثربخشی دنپزیل بر تخریب شناختی بیماران تحت درمان با تشنج الکتریکی -کارازمایی بالینی دو سو بی خبر

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر بخشی دنپزیل در پیشگیری از اختلالات شناختی در طی درمان تشنج الکتریکی میباشد.جامعه آماری پژوهش حاضر ۷۰بیمار بالغ مبتلا به اختلالات روانپزشکی که به صورت تصادفی به دو گروه ۳۵نفر مداخله و ۳۵نفر دارونما تقسیم میشود که؛ معیارهای ورود عبارت است از بستری در بیمارستان قدس سنندج؛ بیمارانی که بین 18تا60 سال سن دارند؛ امضای فرم رضایت نامه آگاهانه توسط بیمار یا قیم قانونی؛ تعداد جلسات درمان تشنج الکتریکی بین 2تا8جلسه باشد همچنین معیارهای خروج عبارت از داشتنن وابستگی به مواد والکل در 3ماه گذشته بجز نیکوتین وکافیین؛ابتلا به صرع؛عقب ماندگی ذهنی که با تشخیص رزیدنت مجری یا قبلا تشخیص گرفته باشد؛ابتلا به دلیریوم و دمانس و اختلالات شناختی؛حاملگی و شیر دهی؛سابقه مصرف دنپزیل در 3ماه گذشته؛مصرف پاروکستین و کتوکونازول؛سابقه حساسیت دنپزیل ؛سابقه مشکل قلبی ؛سابقه سکته مغزی در 6ماه گذشته ؛سابقه جراحی یا ترومای مغزی در یک سال گذشته خواهد بود. و بیماران اختلالات روانپزشکی تحت درمان تشنج الکتریکی به صورت تصادفی روزانه 5میلی گرم دنپزیل یا دارو نما در طی درمان با تشنج الکتریکی دریافت میکنند (کارازمایی بالینی دو سو بی خبر). جهت ارزیابی کارکرد شناختی تست وکسلر بزرگسالان و جهت ارزیابی کارکرد شناختی معاینه مختصر وضعیت روانی 24 ساعت قبل و بعد از اتمام درمان تشنج الکتریکی مورد استفاده قرار میگیرد .

ذانشگاه علوم پزشکی کردستان