مقایسه اثر عصاره ساقه گیاه ریواس و دارونما بر استرس اکسیداتیو، قند خون ناشتا، آپولیپوپروتئین B، آپولیپوپروتئین A1 و سطح انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

این مطالعه به شیوه دو سویه کور که در آن بیماران و محققین از نوع مداخله دریافتی و گروه بندی، آگاهی ندارند در مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم و واحد دیابت بیمارستان شریعتی اجرا می شود. در این مطالعه فقط بیماران دیابتی نوع دوم با سن 30-60 سال دارای قند خون بالای 126 میلی گرم بر دسی لیتر در حالت ناشتا وارد طرح می شوند. افرادی که مبتلا به هایپرگلایسمی ناشی از بیماری های دیگر به غیر از دیابت باشند و بیمارانی که تحت درمان با انسولین هستند از این مطالعه حذف می گردند. تعداد 60 بیمار دیابتی نوع 2 برای مدت شش هفته به طور تصادفی (با استفاده از بلو ک های تصادفی) در سه گروه 20 نفری عصاره آبی، عصاره الکلی و دارونما تقسیم می شوند. بسته 135 عددی کپسول دارو و دارونما از نظر ظاهر مشابه بوده و با کد مخصوص توسط درمانگر طرح به بیماران تحویل داده و کد مخصوص در پرونده بیمار درج می شود. به گروه های دریافت کننده عصاره آبی و الکلی ریواس بعد از ورود به مطالعه یک قوطی حاوی 135 عدد کپسول 450 میلی گرم (روزانه 3 عدد) عصاره آبی و الکلی ریواس و به گروه دارونما به طور مشابه یک قوطی حاوی 135 عدد کپسول 450 میلی گرمی دارونما تحویل داده می شود. بیماران هر سه گروه از نظر غلظت مالون دی آلدهید، پروتئین حساس واکنشگر C، قند خون ناشتا، آپولیپوپروتئین B، آپولیپوپروتئین A1 و سطح انسولین در حالت ناشتا در شروع و در پایان هفته ششم آزمایش می شوند.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران-بزرگراه شهید همت -ساختمان مرکزی دانشگاه علوم پزشکی ایران