بررسی اثر محل تابش لیزر کم توان بر کاهش درد پس از درمان اندودنتیک در بیماران دچار پالپیت برگشت ناپذیر سمپتوماتیک

هدف از این مطالعه بررسی اثر محل تابش لیزر کم توان بر کاهش درد پس از درمان اندودنتیک در بیماران دچار پالپیت برگشت ناپذیر سمپتوماتیک است. این مطالعه بر روی دندان مولر اول و دوم مندیبل 150 بیمار 60-18 سال دارای پوسیدگی و تشخیص پالپیت برگشت ناپذیر سمپتوماتیک انجام می شود.از بیماران خواسته می شود تا درد اولیه ی خود را بر روی نمودار VAS ثبت کنند. بیماران به دو گروه درمانی (50 نفر) و دارونما (25 نفر) تقسیم می شوند. گروه درمانی خود به دو زیرگروه یک بار تابش باکال و دو بار تابش باکال و لینگوال تقسیم می شوند. توزیع جنس و میانگین توزیع سن و وجود درد خود به خود در زیر گروه ها به صورت یکنواخت می باشد. گروه 1 : لیزر دارونما : تابش ساختگی گروه 2 : گروه لیزر : *یک بار تابش لیزر (دایود 808 نانومتر) *دو بار تابش لیزر (دایود 808 نانومتر) درمان اندودنتیک تمام بیماران توسط متخصص اندودنتیک، در یک جلسه با یک تکنیک و در فاصله زمانی بین 75 تا 90 دقیقه انجام می گیرد. پس از اتمام درمان اندودنتیک، در گروه درمانی در زیرگروه اول لیزر کم توان از سمت باکال به مدت 80 ثانیه روی مخاط پوشاننده ریشه های مزیال و دیستال دندان تابانده می شود. در زیرگروه دوم همان کار در دو سمت باکال و لینگوال انجام می شود. از بیماران خواسته می شود تا پرسشنامه ی VAS را در 4، 8، 24 و 48 ساعت پس از درمان پر کنند. داده ها با هم مقایسه و گزارش نهایی آماده می شود.

شخصی و دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی