بررسی تاثیر اجرای برنامه ی خود-پایشی بر پیامدهای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

(1)اهداف: تعیین تاثیر اجرای برنامه ی خود-پایشی بر پیامدهای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (2) طراحی: کارآزمایی بالینی موازی یک سو کور دارای گروه کنترل (3) نحوه انجام: انتخاب 54 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی مراجعه کننده به کلینیک نارسایی قلبی مرکز قلب تهران و تقسیم به دو گروه مداخله و کنترل با تخصیص تصادفی ساده (4) معیارهای ورود: سن بالای 18 سال؛ تشخیص نارسایی قلبی؛ دسترسی به تلفن؛ داشتن سواد خواندن و نوشتن زبان فارسی؛ دارا بودن ترازو در منزل؛ عدم وجود نقایص بینایی و شنوایی تشخیص داده شده؛ وضعیت همودینامیک پایدار؛ عدم مصرف سیگار و الکل و اعتیاد به مواد مخدر؛ زندگی با خانواده. معیار های خروج: اختلالات روانپزشکی و شناختی تشخیص داده شده؛ عدم دسترسی به بیمار در پیگیری تلفنی؛ ثبت کمتر از 60 درصد در نمودارهای خودپایشی؛ جراحی قلب، منتظر پیوند و دریافت کننده عضو پیوندی و دستگاه کمکی بطن چپ. (5) مداخله: آموزش زندگی بهتر با نارسایی قلبی با استفاده از کتابچه ی آموزشی بنیاد قلب استرالیا و استفاده از نمودارهای خودپایشی وزن و تنگی نفس روزانه و ثبت آن ها در دفترچه پس از ترخیص به مدت 3 ماه طی یک جلسه ی آموزشی یک ساعته در کلینیک نارسایی قلبی در مرکز قلب تهران توسط پرستار پژوهشگر و پیگیری تلفنی حدود 5-15 دقیقه در بازه ی زمانی 1، 3 و 7 روز بعد از مراجعه و سپس هر هفته تا مدت سه ماه (6) متغیر های پیامد اصلی: خودمراقبتی، دانش نارسایی قلبی، کیفیت زندگی، بستری مجدد، قبل از شروع مطالعه و 3 ماه بعد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران