اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر کیفیت زندگی بیماران آرتریت روماتوئید

هدف این مطالعه ارزیابی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر کیفیت زندگی بیماران آرتریت روماتوئید می باشد. به این منظور یک كارآزمایي تصادفی، یك سويه كور و بدون كنترل با دارو نما بر جمعیت مبتلایان به آرتریت روماتوئید که بصورت سرپایی به درمانگاه فوق تخصصی روماتولوژی در اراک مراجعه می کنند صورت می گیرد. مبتلایان به آرتریت روماتوئید حداقل از یک سال قبل و طول مدت بیماری کمتر از 8 سال، خانم های سنین 18 تا 65 سال، نمره فعالیت بیماری(DAS28) ≤5.1 با رضایت آگاهانه وارد مطالعه می شوند. و بیماران با نمره فعالیت بیماری(DAS28) >5.1 در پایان مطالعه، سابقه ابتلا به شرایط ناتوان کننده طبی، بیماری های ناتوان کننده روانی و وقوع رویدادهای استرس زای زندگی از مطالعه خارج می شوند. 30 بیمار به طور تصادفی در بازوی گروه درمانی شناختی رفتاری همراه با درمان طبی استاندارد و بازوی درمان طبی استاندارد قرار می گیرند. گروه درمانی شناختی رفتاری بر اساس دستورالعمل درمان شناختی درد مزمن و درمان شناختی رفتاری درد آرتریت در 12 جلسه هفتگی 90 دقیقه ای طی 3 ماه برگزار می شود. متغیرهای پیامد اولیه ابعاد جسمی و روانی کیفیت زندگی می باشند که قبل و پس از دوازده هفته مداخله سنجیده می شوند. همچنین سنجش متغیرهای ناتوانی، درد، خستگی، اضطراب و افسردگی بعنوان پیامدهای ثانویه قیل و بعد از مداخله صورت می گیرد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اراک، دکتر محمد رفیعی