تاثیر برنامه آموزشی حمایتی گروهی بر فشار مراقبتی و استرس والدگری مادران کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور

هدف، تاثیر برنامه آموزشی حمایتی گروهی بر فشار مراقبتی و استرس والدگری مادران کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بخش تالاسمی بیمارستان علی اصغر زاهدان است. نوع پژوهش کارازمایی بالینی موازی می باشد. جمعیت مورد مطالعه، کلیه مادران دارای فرزند12- 6 سال مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به بخش تالاسمی هستند. حجم نمونه، 80 مادر دارای کودک مبتلا به تالاسمی است. معیار اصلی ورود به مطالعه: داشتن سواد خواندن و نوشتن؛ ساکن شهر زاهدان؛ زندگی با همسر در زمان اجرای پژوهش و فقط داشتن مسئولیت مراقبت از فرزند تالاسمی بود. عدم همکاری مادر؛ بارداری مادر؛ فوت یکی از اعضای خانواده در6 ماه گذشته؛ از معیارهای خروج ازمطالعه بود. مادران به شیوه غیرتصادفی در دو گروه 40 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. پس از انتخاب نمونه ها و گرفتن رضایت آگاهانه، پرسشنامه ها توسط هر دو گروه تکمیل شد. سپس گروه مداخله در 4 گروه 10 نفره تشکیل و چهار جلسه (90 دقیقه ای) آموزش حمایتی(شامل مرور بیماری، تعاریف، علت، علایم، بیان تجربیات مادران، تخلیه هیجانی، راههای کنترل استرس، استفاده از حمایت معنوی- مذهبی بر مبنای تعالیم اسلامی، بر گرفته از آیات قرآن، آموزش و تمرین عملی آرام سازی ( تنفس عمیق دیافراگمی) و ماساژ فردی، پاسخگویی به سوالات، کتابچه رنگی را طي چهار هفته دریافت کردند. گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت نمودند. یک ماه بعد از انجام مداخله، مجدد پرسشنامه ها توسط هر دو گروه تکمیل شد. متغیرپیامد اولیه: فشار مراقبتی، استرس والدگری مادران، با استفاده از پرسشنامه فشار مراقبتی و پرسشنامه شاخص استرس والدگری در ابتدای مطالعه و یک ماه پس از مداخله سنجیده می شود.

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان