اثربخشی مداخلات تقویت شناختی مبتنی بر کامپیوتر بر کیفیت زندگی سالمندان: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده

این پژوهش باهدف بررسی تأثیر مداخلات تقویت شناختی مبتنی بر کامپیوتر بر کیفیت زندگی با کنترل اثر متغیرهاي احتمالی موثر بر رابطه ي کارکردهاي شناختی و کیفیت زندگی، در سالمندان بالای 60 سال مقیم جامعه شهر تهران انجام می شود.

کارآزمایی بالینی با گروه های موازی تصادفی شده لایه ای متشکل از 52 شرکت کننده، با کورسازی آنالیزور دیتاها در تاریخ 15 خرداد 1396 تا 30 تیر 1396 اجرا گردید و به مدت 3 ماه پیگیری شد.

افراد دارای سن 60 سال و بالاتر از 3 مرکز سلامت از ناحیه غرب تهران انتخاب شدند. افراد توسط منشی این مراکز به گروه های مداخله و کنترل تقسیم شدند. 26 نفر در گروه مداخله و 26 نفر در گروه کنترل. گروه مداخله به مدت 12 جلسه در مداخلات شناختی به صورت 2 بار در هفته شرکت کردند. جلسات به مدت 45 دقیقه با استفاده از توانبخشی هوشمند حافظه و توجه (آرام) اجرا شد. فردیکه دیتاهای مطالعه را آنالیز می کرد کورسازی شده بود.

سالمندانی برای شرکت در مداخله انتخاب می شوند که در آزمون مختصر وضعیت شناختی نمره 22 و بالاتر کسب کنند و سابقه بیماری‌های روان‌پزشکی و نورودژنراتیو نداشته باشند.

گروه مداخله در 12 جلسه از مداخلات شناختی به صورت دو بار در هفته حضور یافتند. جلسات به مدت 45 دقیقه با استفاده از نرم افزار توانبخشی شناختی هوشمند حافظه و توجه (آرام) اجرا شد. آرام بخشی از برنامه های مداخالت عصب شناختی هوشمند فرحبخش است که برای توانبخشی شناختی طراحی شده است. شرکت کنندگانی که به گروه کنترل تخصیص داده شده بودند در کارگاه های آموزشی درباره تغییرات شناختی مرتبط با سن و اختلالات شناختی شرکت کردند.

متغیر پیامد اصلی کیفیت زندگی بود. این پیامد قبل و بعد از مداخله و سه ماه بعد از آن ارزیابی شد.

ورود اطلاعات نهایی حاصل از مداخله و توضیح تغییرات ایجاد شده در روند مداخله

محقق

شرکت کنندگان توسط تخصیص تصادفی به روش بلوك هاي متغیر به دو گروه مداخله (26 نفر) و کنترل (26 نفر) تقسیم شدند. دو متغیر سطح تحصیلات و افسردگی بر اساس شواهد قبلی به عنوان متغیرهای مخدوشگر در نظر گرفته شدند. سپس طرح تصادفی سازی لایه ای جهت کنترل تاثیر مخدوشگر این دو متغیر به کار گرفته شد. چهار گروه تصادفی در نظر گرفته شد (ترکیبی از افسردگی و سطح تحصیلات پایین، افسردگی و سطح تحصیلات بالا، سطح تحصیلات بالا بدون افسردگی و سطح تحصیلات پایین بدون افسردگی) و شرکت کنندگان بر اساس این لایه ها به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. در نهایت دیتاهای استخراج شده آنالیز شد.

با توجه به ماهیت مطالعه، امکان کور نگه داشتن شرکت کنندگان در مداخله، در طی فرایند مداخله وجود نداشت، بنابراین فردیکه اطلاعات مطالعه را آنالیز می کرد نسبت به تخصیص افراد به گروه های کنترل و مداخله کور بود.