بررسی تاثیر آموزش براساس تئوری خودکارآمدی و نظریه خودمدیریتی و تلفیق آنها به منظور ارتقاء کیفیت زندگی بیماران پیوند کلیه

پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است که با هدف تعیین تاثیر مداخله آموزشی تئوری محور بر پایه تئوری خودکارآمدی بر ارتقا کیفیت زندگی بیماران پیوند کلیه مراجعه کننده به درمانگاه کلیه بیمارستان امام(ره) اردبیل انجام خواهد شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول آماری مربوطه 115 نفر تعیین شد که با درنظر گرفتن ده درصد نمونه اضافه مربوط به ریزش نمونه، تعداد کل نمونه 130 نفر برآورد شد. معیارهای ورود به مطالعه عبارت از: 1. دریافت پیوند کلیه حداقل 6 ماه و حداکثر 10 سال قبل؛ 2. داشتن سن بیش از 18 سال 3. وضعیت پزشکی پایدار و 4. موافقت جهت شرکت در مطالعه می باشد. روش نمونه گیری تخصیص تصادفی خواهد بود. پس از جمع آوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه های کیفیت زندگی، خودکارآمدی، خودمدیریتی و مشکلات جسمی-روانی بیماران پیوند کلیه، داده های گردآوری شده مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت. سپس مداخله براساس تئوری خودکارآمدی و نظریه خودمدیریتی و تلفیق آنها طراحی، و محتوای آموزشی تهیه و تدوین خواهد شد. مداخله طراحی شده تلفیقی فقط در گروه 3 اجرا خواهد شد و برای گروه 1 مداخله آموزشی براساس تئوری خودکارآمدی و برای گروه 2 مداخله براساس نظریه خود مدیریتی اجرا می شود. سپس یک ماه و شش ماه بعد از مداخله دوباره پرسشنامه ها تکمیل خواهند شد و داده ها گردآوری خواهد شد.

• معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشكي ایران