تأثير آموزش مبتني بر نظريه مراقبت انساني بر رفتارهای مراقبتي و درگيري شغلي پرستاران بخش هاي مراقبت ويژه

هدف این مطالعه تعیین تأثير آموزش مبتني بر نظريه مراقبت انسان بر رفتارهای مراقبتي و درگيري شغلي پرستاران بخش هاي مراقبت ويژه بيمارستان نمازي شيراز در سال 1396-1395 می باشد. جامعه پژوهش شامل کلیه پرستاران مشغول به کار در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان نمازی شیراز است. نمونه مطالعه شامل 116 نفر از پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه خواهد بود که به وسیله فراخوان در پژوهش شرکت خواهند کرد و با استفاده از روش بلوک های جایگشت به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. معیار های ورود به مطالعه شامل این است که در بخش مراقبت ویژه کار کنند و در طول مداخله قصد ترک حرفه خود را نداشته باشند. معیارهای خروج نیزشامل این است که تمایل به ادامه پژوهش نداشته باشد و یا اینکه از کار خود انصراف دهد. گروه مداخله در یک کارگاه آموزشی مبتنی بر نظریه مراقبت انسانی واتسون به مدت شش ساعت شرکت خواهند کرد. بعد از اتمام کارگاه نمونه ها و سناریوهایی در مورد رفتار مراقبتی برای گروه مداخله به مدت یک ماه بصورت هفتگی فرستاده خواهد شد. در گروه کنترل مداخله ای انجام نخواهد شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مراقبت لارسون و درگیری شغلی کانونگو قبل، بعد و یک ماه بعد از انجام مداخله جمع آوری و ثبت خواهد شد. پیامد مورد انتظار بهبود نگرش، دانش مراقبتی و همچنین درگیری شغلی پرستاران در مورد مراقبت بیمار محور خواهد بود.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز