تأثیر برنامه تحریکات حسی سازمان یافته بر روند بهبودی از کما و پیامد های بیماری در بیماران مبتلا به اختلال سطح هوشیاری ناشی از سکته مغزی

هدف مطالعه: تعیین تأثیر برنامه تحریکات حسی سازمان یافته بر روند بهبودی از کما و پیامد های بیماری در بیماران مبتلا به اختلال سطح هوشیاری ناشی از سکته مغزی طراحی مطالعه: کارآزمایی بالینی، شاهددار، غیر تصادفی، مرحله دو کارآزمایی جمعیت مورد مطالعه: بیماران سکته مغزی با اختلال سطح هوشیاری معیارهای اصلی ورود : سن بین 35 الی 75 سال؛ مدت زمان شروع کما بیش از 72 ساعت و کمتر از 14 روز؛ GCS بین 6 تا 12. معیارهای اصلی خروج : اختلالات متابولیک؛ دریافت داروهای آرامبخش و مخدر حین مطالعه؛ وجود اختلال حسی – حرکتی در چهاراندام؛ سکته مغزی در نواحی اعصاب بینایی و شنوایی. حجم نمونه: 80 نفر مداخله: برنامه تحریکات حسی سازمان یافته شامل تحریک شنوایی، بینایی، بویایی، چشایی، لامسه و حرکتی برای 14 روز متوالی. ابتدا نوع محرکها براساس آشنایی و علاقه بیماران انتخاب شده که این اطلاعات قبل از شروع برنامه از طریق مصاحبه با یکی از اعضای خانواده بیمار بدست آمده و در نهایت لیستی از محرکهایی که باید در برنامه تحریک حسی استفاده شود، تهیه خواهد شد. سپس بطور منظم و متوالی بیمار در معرض محرکها قرار خواهد گرفت زمان مداخله: یکبار در روز برای 14 روز. مدت زمان دریافت هر محرک بین 5 تا 10 دقیقه. پیامدهای مورد مطالعه: یکی از پیامدهای اصلی، روند بهبودی از کما است. متغیر اصلی دیگر پیامد های بیماری است. منظور از پیامد های بیماری در این مطالعه، تخفیف شدت سکته مغزی، بهبود عملکرد شناختی و بهبود عملکرد حسی بیماران کمایی در پاسخ به برنامه تحریک حسی است.

معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مشهد