بررسی اثر مصرف دهانشویه های Chlorhexidine و حاوی فلوراید بر تغییرات یون های فلزی بزاق در بیماران تحت درمان با دستگاه های ثابت ارتودنسی: مطالعه In-Vivo

تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر دهانشویه های Chlorhexidine و دهانشویه حاوی فلوراید بر روی میزان آزادسازی یونهای فلزی از اپلاینس های ثابت ارتودنسی در بزاق بیماران تحت درمان طراحی شده است. طراحی این تحقیق به صورت Double Blind Control Randomized Clinical Trial است و In – Vivo میباشد. تعداد 45 بیمار با در نظر گرفتن معیار های زیر وارد مطالعه شدند. • اندیکاسیون درمان ارتودنسی ثابت هر دو فک را داشته باشند • فاقد هر گونه رستوریشن فلزی در دهانشان باشند. پس از کسب رضایت نامه کتبی از بیماران، اولین مرحله نمونه گیری(جمع آوری5 میلی لیتر بزاق غیر تحریک شده)قبل از Bonding براکت ها و تیوب های ارتودنسی به دندان ها انجام میشود و میزان یون های فلزی نیکل و کروم توسط دستگاه (Atomic Absorption Spectometry) سنجیده می شود. سپس نمونه ها با براکت ها استنلس استیل و تیوب ها در هر دو فک بند و باند شده و بصورت تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم میشوند: 1 : دهانشویه Chlorhexidine 0/12%دریافت مینمایند. 2 : دهانشویه حاوی فلورایدOral-B دریافت میکنند. 3 : به بیماران آب معمولی به عنوان دارو نما داده میشود. به افراد توصیه میشود از دهانشویه ها دو بار در روز و هر بار به مدت 1 دقیقه استفاده نمایند. سپس حدود 5ml بزاق از بیماران پس از 1 ماه استفاده از دهانشویه ها اخذ می گردد وجهت سنجش میزان یون های فلزی نیکل و کروم بزاق به آزمایشگاه ارسال میشود.یافته های حاصل از این مطالعه می تواند از جهت انتخاب دهانشویه مناسب با کمترین عوارض بیولوژیک راه گشا باشد .

دانشکده دندانپزشکی هرمزگان