مقایسه اثر استامینوفن وریدی و فنتانیل به عنوان پیش دارو در کاهش درد در حین و پس از جراحی سنگ مجاری ادراری

مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی روی 80 بیمار با سن حداقل 18 سال، در کلاس I , IIطبقه بندی ASA و کاندید جراحی سنگ های مجاری ادراری به صورت الکتیو و تحت بیهوشی عمومی در بیمارستان ولایت قزوین از خرداد تا اسفند 96 انجام می شود. بیماران در یک طرح موازی به صورت تصادفی (کارت های رنگی) به دو گروه (A,F) تقسیم می شوند. 15 دقیقه قبل از ورود به اتاق عمل، گروه A، دوز 15 mg/kg استامینوفن وریدی رقیق شده با نرمال سالین تا حجم ml 100 و گروه F، دوز ml 100 نرمال سالین به عنوان انفوزیون خواهد شد. تمام بیماران تحت مانیتورینگ استاندارد شامل NIBP و ECG ، پالس اکسی متری و درصد اشباع اکسیژن قرار می گیرند. سپس بیماران mg/kg 0.02 میدازولام به عنوان پیش دارو دریافت می کنند. در مرحله قبل از اینداکشن بیهوشی، گروهF، دوز 1.5میکرو گرم در کیلوگرم فنتانیل وریدی و گروهA، دوز 2ml نرمال سالین دریافت می کنند. بیماران به مدت 3 دقیقه پره اکسیژنه می شوند. جهت اینداکشن بیهوشی 2mg/kg پروپوفول وریدی تجویز می شود. بیماران با ماسک ونتیله می گردند و ادامه بیهوشی با انفوزیون پروپوفول با دوز 100 میکرو گرم در کیلوگرم و گاز N2O-O2 به نسبت50-50 می باشد. پس از هوشیاری و نیز در دقایق 5 و 15 و 30 بعد از ورود به ریکاوری، شدت درد با روش VAS ارزیابی می شود. پس از ورود به بخش تا 24 ساعت بعد از عمل، از نظر شدت درد پیگیری می شوند و در صورت نیاز (VAS>3 ) دوز 25 mg پتدین عضلانی هر 8 ساعت دریافت خواهند کرد.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین