مقایسه‌ی اثر درمانی پانسمان با آلوگرافت پوستی و پماد سیلور سولفادیازین در زخم های سوختگی درجه دو عمقی بیماران سوختگی بیمارستان آیت الله موسوی درسال 1396-1395

مقدمه: هدف اصلی از این مطالعه آینده نگر تصادفی شده بررسی مقایسه‌ای اثربخشی پانسمان با آلوگرافت پوستی و پانسمان با گاز آغشته به پماد سیلورسولفادیازین در مدیریت زخم های درجه دو عمقی ناشی از سوختگی در تنه و اندام ها می باشد. مواد و روش بررسی: 50 بیمار به صورت تصادفی، در یکی از دو گروه 25 نفره قرار داده شدند. گروه 1، گروه آلوگرافت: در این بیماران زخم سوختگی درجه دو عمقی تنه و اندام پس از شستشو با نمونه الوگرافت بانک پوست تولید ایران پوشانده و پانسمان شد .گروه 2، گروه سیلورسولفادیازین: در این بیماران زخم سوختگی درجه دو عمقی تنه و اندام پس از شستشو با پماد سیلورسولفادیازین پانسمان شد . میزان ایجاد عفونت درزخم در دو گروه بر اساس کشت ترشحات زخم انجام گرفت. این کشت در صورت بروز تب یا سایر علایم عفونت زخم ( درد و ترشح ) از محل زخم انجام گردید. میزان شدت درد بیماران بر اساس دوز مسکن های دریافتی بیمار وVAS (visual analog score)محاسبه گردید که در پرسشنامه تعبیه شده است.مسکن تجویز شده به صورت معمول آمپول پتدین با درز 50 میلی گرم وریدی نیم ساعت قبل از تعویض پانسمان و سپس به صورت PRN می باشد. زمان لازم برای ترمیم زخم بیماران در بخش و نهایتا میزان ایجاد اسکار متغییر دیگری بود که بررسی این مورد با پیگیری بیماران در مدت زمان بستری وارزیابی زخمها در روزهای اول وهفتم وچهاردهم و همچنین بصورت سرپایی در درمانگاه جراحی انجام شد و میزان اسکار آنها در فرم مطالعه با مقیاس کیفی با 4 آیتم عالی، خوب، متوسط، و ضعیف ثبت شد.

دانشگاه علوم پزشکی زنجان