کارآزمایی بالینی مقایسه اثر ریتالین بتنهایی و ریتالین همراه با سولفات آهن مکمل بربهبود علائم بیش فعالی و بی توجهی کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بيش فعالي بدون فقر آهن

این مطالعه برای پاسخ به این سوال صورت می گیرد که آیا درمان با ریتالین همراه با سولفات آهن مکمل در بهبود علائم بیش فعالی و کم توجهی کودکان سنین دبستان مبتلا به اختلال کمبود ‌توجه وبیش‌فعالی بدون کمبود آهن بیشترازدرمان با ریتالین بتنهایی موثراست یا نه. دریک کارآزمایی بالینی یک سوکور، شصت کودک 11-6ساله مبتلا به اختلال کمبود ‌توجه وبیش‌فعالی مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب کودکان بیمارستان شهید صدوقی یزد که کمبود آهن نداشته باشند (سطح هموگلوبین، سطح آهن وفریتین سرم آنها در محدوده طبیعی باشد) ،به طورتصادفی به دو گروه تقسیم می شوند. یک گروه قرص ریتالین بیست میلی گرم روزانه و گروه دیگر ریتالین بیست میلی گرم روزانه به اضافه سولفات آهن دو میلی گرم برای هرکیلو گرم روزانه دریافت خواهند کرد. دارو برای سه ماه ادامه خواهد یافت وکلیه کودکان ماهیانه تا سه ماه پیگیری می شوند. پیآمدهای اولیه شامل نمره کلی بیش فعالی کم توجهی ونمره پرسشنامه آزمون کانرز والدین است که قبل وسه ماه پس از درمان ارزیابی می شود. پیآمدهای ثانویه شامل میزان اثربخشی دارودر کاهش بیش از50 درصد نمره کلی بیش فعالی کم توجهی وعوارض جانبی بالینی است. تصادفی سازی به صورت ساده و به کمک جدول اعداد تصادفی و توسط رایانه صورت می گیرد. بیماران ، افراد اندازه گیری کننده پیامدهای مطالعه و تحلیل کنندگان اطلاعات ، نا آگاه خواهند بود.

دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقي یزد