اثربخشی آموزش کنترل استرس به روش ذهن آگاهی به والدین بیماران مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه بر سلامت روان و کیفیت زندگی والدین و مشکلات رفتاری کودکان یک کارآزمایی بالینی با گروه کنترل

1.اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آموزش کنترل استرس به روش ذهن آگاهی بر روی والدین کودکان مبتلا یه بیش فعالی و نقص توجه به روش کارآزمایی بالینی طراحی شده است. 2.طراحی: کارآزمایی بالینی با دو گروه کنترل و مداخله به صورت تصادفی و بدون کور کردن به صورت مقطعی 3.نحوه انجام: والدین بیماران مبتلا به بیش فعالی ساکن شیراز از میان مراجعان درمانگاه امام رضا و درمانگاه بیمارستان حافظ انتخاب خواهند شد. سپس مورد ارزیلبی قرار می گیرند و به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم می شوند. 4.شرایط ورود و خروج: داشتن حداقل تحصیلات ابتدائی (6 کلاس)؛ شرکت در جلسات درمان؛ تمایل به شرکت در پژوهش؛ ابتلا فرزند به بیماری بیش فعالی بنا به تشخیص روان پزشک؛ از تشخیص بیش فعالی حداقل 3 سال گذشته باشد و شرایط خروج از مطالعه: عدم شرکت در جلسات درمان؛ ابتلا والدین یا فرزند به مشکل ناتوان کننده روان پزشکی و یا سایر مشکلات و بیماری های مزمن و پزشکی 5.مداخلات : در سه مرحله پیش تست، پس تست و پیگیری سه ماهه اثر مداخله بر روی سلامت روان، کیفیت زندگی و مشکلات رفتاری کودکان سنجیده خواهد شد. از ازمودنی ها تعدادی پرسشنامه به عنوان پیش تست بعمل می آید و سپس بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم خواهند شد. سپس بیماران در جلسات درمان ( آموزش کنترل استرس به روش ذهن اگاهی در 8 جلسه ) شرکت نموده و پس از اتمام از هر دو گروه پست تست بعمل می آید و مجدد پس از 3 ماه ایشان پیگیری خواهند شد. ابزار و فرآيند جمع آوري اطلاعات : پرسشنامه دموگرافیک , پرسشنامه SDQ, پرسشنامه GHQ, پرسشنامه SF36

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز