تاثیر بکارگیری الگوی مراقبت پی گیر بر رفتار های خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بستری

اهداف: هدف از این مطالعه تعیین تاثیر بکارگیری الگوی مراقبت پیگیر بر رفتار های خود مراقبتی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بیمارستان عباسی میاندوآب خواهد بود. طراحی: تصادفی، یک سویه کور، بیماران مبتلا به نارسایی قلبی به صورت نمونه گیری مبتنی بر در دسترس و به روش تخصیص تصادفی،بدون کنترل با دارونما، تک مرکزی به دو گروه مداخله و کنترل اختصاص داده خواهد شد. نحوه انجام: این مطالعه از نوع نیمه کار آزمایی بالینی و با طراحی قبل و بعد و به طور تصادفی به دو گروه تخصیص خواهند یافت.گروه مداخله در طی 3 ماه براساس مدل مراقبت پیوسته پیگیری و گروه کنترل مراقبت های روتین را دریافت خواهند نمود. معیار های ورود: سن بالاتر از 30 سال؛ ابتلا به بیماری نارسایی قلبی که بر اساس علائم بالینی،؛ ECG و اکوکاردیوگرافی ؛ کلاس نارسایی قلبی II،III براساس سیستم دسته بندی انجمن قلب نیویورک؛ امکان دسترسی و کنترل آنها در طی 3 ماه؛ رضایت آگاهانه جهت شرکت در این مطالعه. معیار های خروج: بیماران با اختلالات شدید ذهنی یا شناختی؛ بیماران با سابقه کار در مراکز آموزشی درمانی و یا دریافت اطلاعات در مورد مراقبت از خود در مورد نارسایی قلب. مداخلات: برای گروه مداخله پس از تکمیل فرم های پژوهش برنامه مراقبت پیگیر به مدت سه ماه اجرا خواهد شد، گروه کنترل مراقبت های معمول بیمارستان را دریافت خواهند کرد و هیچ آموزشی دریافت نخواهند نمود. متغیر های پیامد اصلی: حفظ، مدیریت و اطمینان از رفتار های خود مراقبتی در بیماران با نارسایی قلبی ارزیابی خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه