اثربخشی درمان پردازش مجدد هولوگرافیک برعلائم پس آسیبی، امید به زندگی و سازگاری با بیماری در مبتلایان به سرطان

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان پردازش مجدد هولوگرافیک بر علائم پس آسیبی، امید به زندگی و سازگاری با بیماری در مبتلایان به سرطان می‌باشد. روش پژوهش آزمایشی و طرح پژوهش از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل می‌باشد. نمونه پژوهش 30 نفر از زنان واجد ملاک ورود به پژوهش خواهد بود که به صوت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار خواهندگرفت. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش چک لیست علائم تروما، پرسشنامه شناخت‌های پس از تروما(PTCI)، پرسشنامه امید به زندگی و فرم کوتاه سازگاری باسرطان(Mini- MAC) است، این ابزارها قبل از مداخله و بلافاصله بعد از مداخله تکمیل خواهد شد. گروه آزمایش 9 جلسه 60 دقیقه‌ای درمان دریافت خواهند کرد، در حالیکه گروه کنترل درمانی دریافت نمی کنند. شرایط عمده ورود به مطالعه به شرح زیر می باشد: سن بالای 20 سال؛ مبتلا به یکی از سرطان‌های (گوارش، پستان و مغز و اعصاب و...)؛ عدم وجود سابقه بیماری عصبی و روانی؛ عدم سوء مصرف مواد و عدم شرکت در کلاس‌های روانشناختی بطور همزمان؛. شرایط عمده خروج از مطالعه به شرح زیر می باشد: نداشتن هر کدام از شرایط عمده ورود به مطالعه؛ غیبت بیشتر از 2 جلسه. متغییرهای پیامد اصلی در این پژوهش علائم تروما، شناخت‌های پس آسیبی، امید به زندگی و سازگاری روانی با سرطان می باشد.

دانشگاه محقق اردبیلی