بررسی اثر درمانی هپارین بر بهبودی زخم مزمن پای دیابتی : یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده، یک سوکور

اهداف: تعیین اثر درمانی هپارین بر بهبودی زخم مزمن پای دیابتی در بیماران دیابتی بستری شده در بیمارستان رازی رشت طراحی: طی یک مطالعه کار آزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده ، یک سوکور تعداد 136 بیمار با زخم مزمن پای دیابتی مراجعه کننده به کلینیک جراحی مرکز آموزشی و درمانی بیمارستان رازی وارد مطالعه خواهند شد. بیماران با داشتن شرایط ورود به مطالعه به صورت تصادفی به دو گروه 68 نفره تقسیم خواهند شد. به این ترتیب که آزمودنیها (بیماران) از وضعیت تخصیص دو گروه به مطالعه بی اطلاع هستند. نحوه انجام: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهدار تصادفی شده، یک سوکور بر روی 136 بیمار مبتلا به زخم مزمن پای دیابتی مراجعه¬کننده به کلینیک جراحی مرکز آموزشی و درمانی بیمارستان رازی طی سال 1394 انجام خواهد شد. بر این اساس بیماران دیابتی مراجعه¬کننده از نظر ابتلا به زخم مزمن پای دیابتی مورد ارزیابی قرار می¬گیرند و در صورتی که دارای زخم مزمن پای دیابتی تأیید شده توسط پزشک باشند از نظر معیار¬های ورود و خروج مورد بررسی قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان: معیارهای ورود: 1- زخم مزمن پای دیابتی نوروپاتیک اخیر (کمتر از 10 روز) 2- درجه¬ی وگنر زخم 1 باشد و یا بیماران دبرید شده و یا آمپوته محدود شده با وگنر 2، 3 و 4 3- 9/0ABI > (ایسکمی و نوروایسکمیک نباشد) 4- زخم باز یا دبریده شده یا آمپوته شده محدود 5- داشتن رضایت آگاهانه برای ورود به مطالعه معیارهای خروج: 1- وجود زخم مزمن پای دیابتی ناشی از ایسکمی 2- تحت درمان با داروهای ضد انعقاد در زمان ورود به مطالعه 3- کنتراندیکاسیون¬های تجویز هپارین با وزن مولکولی کم شامل نارسایی شدید کلیوی (کراتینین کمتر از ml/min30(، نارسایی کبدی Child-Pugh class B or C، داشتن اختلالات خونریزی دهنده و داشتن رتینوپاتی پرولیفراتیو دیابتی در معرض خطر خونریزی) 4- استئومیلیت فعال 5- سپسیس سیستمیک مداخلات: تزریق روزانه آمپول هپارین با وزن مولکولی کم40 میلی گرم برای 30 روز پیامد اولیه: زخم پای دیابتی

دولتی