بررسی تاثیر لمس شکم بر پیشگیری از عدم تحمل تغذیه در وضعیت خوابیده به پهلوی راست و سر به بالا در نوزادان نارس.

هدف از انجام این مطالعه، تعیین تاثیر لمس شکم بر پیشگیری از عدم تحمل تغذیه در نوزادان نارس می باشد. جمعيت مورد مطالعه، 54 نوزاد نارس بستری در بخشهای نوزادان و مراقبتهای ویژه نوزادان هستند که بر اساس شرایط ورود و خروج از مطالعه (مثلا سن 28-32 هفته؛ وزن 1800-1000گرم؛ عدم وجود آنورمالی های ناحیه نازوفارنکس) انتخاب و بصورت غیرتصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار داده می شوند. اولین نوزادی که وارد بخش می شود، در گروه مداخله یا کنترل قرار گرفته و بعد از آن، نوزادان بعدی به ترتیب در گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. مداخله این پژوهش انجام نوعی لمس 15 دقیقه ای شکم است که توسط پژوهشگر به مدت 4 روز و روزی 2 مرتبه (یکبار صبح، یک بار شب) در گروه مداخله انجام می شود. در طی این مدت، دفعات استفراغ و مدفوع نیز ثبت می شود. روز پنجم، مقایسه پیامدها با گروه کنترل صورت خواهد گرفت. پیامد اصلی در این پژوهش، تحمل تغذیه است. تحمل تغذیه، تکامل نوزاد را تسریع می کند. در این مداخله و در هر بارانجام لمس، از روغن زیتون استفاده می شود . روغن زیتون حساسیت کمتری در نوزاد ایجاد می نماید.

خودم