کارآزمایی بالینی مقایسه ضربان دار کردن جریان خون پمپ به کمک ضربان قلب بیمار با عدم ضربان دار کردن جریان خون پمپ بیمار بر عملکرد کلیه حین انجام گرافت پروکسیمال در اعمال جراحی باییپس سرخرگ کرونر

اهداف: با توجه به مطالعات محدودی که دررابطه با ضربان دار کردن قلب انجام شده است. بر آن شدیم به بررسی اثیر ضربان دار کردن جریان خون پمپ به کمک ضربان قلب بیمار بر عملکرد کلیه حین انجام گرافت پروکسیمال در اعمال جراحی بای یپس سرخرگ کرونر در بیمارستان بقیه الله (عج) بپردازیم. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی شده. نحوه انجام: بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بقیه الله (عج) که تحت عمل جراحی باییپس سرخرگ کرونر قرار گرفتند وارد این طرح خواهند شد. پس از اخذ رضایت آگاهانه از بیمار برای شرکت در طرح تحقیقاتی، به دو گروه به صورت تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی تقسیم می شوند. شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: بیماران اورژانس، چاقی مفرط BMI بیشتر از 40، دارای سابقه عمل جراحی قلبی، سابقه بیماری کبدی و با تست های کبدی مختل و بیماران دیابتی وابسته به انسولین، بیماران کلیوی یا کراتینین بالا، . بیمارانی که در طی عمل نیاز به پمپ داخل آئورتی داشتند، بیمارانی که مصرف داروهای ضد انعقادی داشتند، و کسانی که پیگیری نکنند، از مطالعه خارج می شوند. مداخلات: تعداد 36 نفر با استفاده از ضربان دار کردن جریان خون پمپ به کمک ضربان قلب و تعداد 36 بیمار با عدم ضربان دار کردن جریان خون پمپ مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. مداخله حین انجام گرافت پروکسیمال در اعمال جراحی بای یپس سرخرگ کرونر انجام می شود. متغیرهای پیامد اصلی: متغیرهای عملکرد کلیه شامل کراتینین و نیتروژن اوره خون.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه اله (عج)